فکر و دعوت

آیا وقت آن نرسیده که داعیان و مصلحان خود را بازبینی کنند ؟!

نویسنده : محمد احمد راشد / ترجمه: محمود ادبی، ادریس عبدالله زاده

استقراء، واقعیت عمل و فعالیت اسلامی و تاریخ نزدیک آن را در بیشتر سرزمین‌ها به ما نشان می‌دهد. آنگاه که شروع کرده و نقطۀ آغازین آن نیت خالص برای رسیدن به رضایت پروردگار پاک و منزه است. همانا فراگیری اسلام، مفاهیم جنبش را با ویژگی‌هایشان در کنار رویکردی برای نجات بیشترین عدد جوانان از چنگالهای فنا، اصلاح می‌کند. و این فراگیری و میل به نجات دیگران به روشنی در مفاهیم جماعت دعوت و شرایط آن به چشم می‌خورد. پس جناسی شگفت انگیز و زیبا بین احکام اسلام که همه آنها در رفتار و اعمال دعوتگران برجسته است می‌بینی، که چشم تیزبین فعالان دعوت از دیدن بیان و بلاغت تطبیقی آنان خطا نمی‌کند، همانطور که خطابۀ دعوت برای مردم را ساده و به دور از تکلف و اجتهادات عجیب می‌بینی که باعث می‌شود برای همه قابل فهم باشد، همراه با اینکه در جمع آوری دعوتگران و انتخاب امیر بسیار سخت‌گیر بوده که مانع احتمال انحراف می‌شود.

پس جماعتی که دارای رویکرد درستی است، کوتاهی را نمی‌شناسد و سطح تربیتی اعضای آن، سخنان و ادعاهایش را به رسوایی نمی‌کشاند. بلکه اعضای آن با حکمت و دانایی خطابه کرده و مژده می‌دهند و بین خود و بدعت پرده‌ای قرار داده و خود را بالاتر از تجزیه‌ای میدانند که قضیۀ اسلام را در امور ثانوی منحصر کرده که پرداختن به آنها باعث نادیده گرفتن اصول عقیده و چیزهایی می‌شود که با نادیده گرفتن باعث تشویش امت در تشخیص احکام خواهد شد. همانطور که آنان دعوت را بالاتر از اصطلاحات مبهم و جدل در جزییات می‌دانند، زیرا هرگز کار دعوت مانند گفتگوهای بین فیلسوفان نیست!

بنابراین جماعت‌ها و گروههای این چنینی در میان مراحل اولیه برنامه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایش احتمال قبول کسانی در بین صف‌های خود، که ویژگی‌هایشان با آنان مخالف است را بدهند و به طور کلی میل به فراوانی اعضا را لغو کنند، زیراهدفی که جنبش اسلامی به خاطر آن به وجود آمده بسیار بالاتر از تکثیر گرایی صرف است، و جوان کنونی مسلمانان هم با افزایش انسانهای مجادله کننده در جزئیات حل نمی‌شود، زیرا تاریکی‌های شدیدی از قبیل بدعت‌ها و ایمان به بخشی از قرآن و کافر شدن به قسمتی از آن مردم را احاطه کرده است. همانطور که تاریکی‌هایی از قبیل ریا و هوی و عشق به ریاست حتی خود دعوتگران را هم فراگرفته است و نیاز شدید به برافروختن نورهای ایمانی است تا تاریکی را که همه جا را فراگرفته است برطرف نماید.

فلیس دبیب الذر فوق الصفاه فی             الظلام بأخفی من ریاء و لا شرک

خزیدن مورچه‌های کوچک بر روی سنگ صاف در تاریکی پنهان‌تر و ناپیداتر از ریا و شرک نیست.

اما شرکی که مردم امروز گرفتار آن هستند، حکم کردن و داوری آنان از روی انکار و تکبر به چیزی است که خداوند بلندمرتبه آن را نازل نفرموده است. و ریا چیزی است که به سبب آن گاهگاهی بین دعوتگران اسلام اختلاف ایجاد شده و با آن، پیوند برادری هم از میان می‌رود، و این پایان نمی‌پذیرد، تا اینکه حتی شاعر آنان به سرزنش و توبیخ پرداخته و می‌گوید:

أبعد الصفاء و محض الأخاء               یقیم الجفاء بنا یخطب؟

و قد کان مشربنا صافیاً               زماناً، فهل کدر المشرب؟

آیا بعد از صفا و صمیمیت و برادری کامل ستم در بین ما حکم می‌راند؟ و حال آنکه آبشخور ما زمانی صاف و گوارا بود. آیا اکنون آن آبشخور گل‌آلود شده است؟

و هر کس می‌داند که آب زلال گل‌آلود و کدر نمی‌شود و شبهه‌ها آن را تغییر نمی‌دهند، پس اسلام ما همان اسلام ماست و دعوت ما همان دعوت ماست و تجربه‌های روزگار بر صفای روشهای ما افزوده است. اما این دلها هستند که کدر و تیره می‌شوند و سلیقه‌ها تغییر کرده و شیرین، تلخ می‌شود.

و تاریکی این نوشنده‌ی آب گل‌آلود را فرا گرفته همانطور که آن کافر لغزشکار را فراگرفته بود، و اگر چه سیاهی و تاریکی این دو با هم تفاوت دارد.

پس هر کس سخنی نیک گفته و نوری را بیافروزد، به درستی که برای راستی و حقیقت این کار را انجام داده است، و هر کس مخالفت کرده و برعکس جریان حرکت کند ما او را اینچنین ندا می‌دهیم که: راه را برای کسی که مناره می‌سازد باز کن!

نه به خاطر اینکه ما آن را برای خود می‌خواهیم، یا تنگناهای آن را می‌بینیم، بلکه آن راهی گسترده و وسیع است و خودخواهی شکافی در آن نیافته تا به آرامی خود را در آن جای دهد، و در پشت درهای آن لجاجت نایستاده تا از ورود انسان خطاکاری که اشتیاق او را به آنجا کشانده و ترس از آن تجارت مغبون اطراف قلب او را احاطه، و زبان عذرخواهی او را گشوده و تصمیم به بازگشت به شادابی هوشیاری گرفته، جلوگیری کند، اما چون شریعت حق پاکسازی اسباب ضرر و زیانی که از طریق راه ما پخش می‌شود را به ما داده و تنها ما فرزندان مناره‌های هدایت هستیم، کسانی که با ما مخالف هستند نباید در راه شغلی که در این زندگی به آن عشق می‌ورزیم برای ما ایجاد مزاحمت کنند. و هیچ انسان مخلصی نیست که رنجهای امت او را مورد خطاب قرار ندهد به اینکه ما را یاری داده و پشتبانمان باشد یا اینکه بگذارد آن نورها را بیافروزیم و برافراشتن پایه ها را ادامه دهیم.

——————————–

منبع: موانع دعوت / مؤلف: محمد احمد راشد / ترجمه: محمود ادبی، ادریس عبدالله زاده / نشر احسان

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن
خرید مدرک دیپلم خرید مدرک فوق دیپلم خرید مدرک لیسانس خرید مدرک دکتری خرید مدرک خرید مدرک دانشگاهی قانونی خرید مدرک دانشگاهی مدرک دانشگاهی قانونی مدرک دانشگاهی خرید مدرک معتبر خرید مدرک معتبر دانشگاهی مدرک معتبر مدرک معتبر دانشگاهی مدرک تحصیلی معتبر چگونه مدرک تحصیلی بگیریم از کجا مدرک تحصیلی بگیریم قیمت مدرک تحصیلی سایت خرید مدرک تحصیلی