خانه / مطالب ویژه / اسلام در کوریای جنوبی

اسلام در کوریای جنوبی

نوشته: محمد زريق

ترجمه: عبدالخالق احسان

در نیمه ی شرقی کره ی زمین و مشخصا در شهر های کوریای جنوبی، وقت شنیدن صدای اذان و عبارت ( السلام علیکم) موقع ملاقات، انسان مسلمان غافلگیر می شود؛ بله چون از کوریای جنوبی صحبت می کنیم نه یکی از کشور های عربی!

در کشوری که نیمه شهروندانش اصلا به هیچ دینی باور ندارند، می بینی که تعداد مسلمانان درین کشور افزایش یافته و تنها در سیول پایتخت کوریای جنوبی حدود 150000 مسلمان زندگی می کنند که بیشتر شان از شهروندان اصلی کوریا می باشند. در سال 1976م اولین مسجد در مرکز پایتخت افتتاح گردید و در منطقه اتایوان سیول غذا های حلال و کالاهای اسلامی به فروش می رسد. مسجد مرکزی سیول یکی از پانزده مسجد بزرگ شهر های کوریا می باشد، علاوه بر مساجد، اتاق های مخصوص نماز در میدان های هوایی، دانشگاه ها و مراکز بزرگ تجارتی فراوان وجود دارد.

مسلمان کوریایی بودن به این معنی است که به تمدن و فرهنگ کوریایی متمسک بوده و هم چنان به شعایر و آداب اسلامی آراسته باشند؛ مسلمان کوریایی همانند مسلمانان کشورهای عربی نیست؛ مگر در اجرای شعایر و آداب اسلامی، چون فرهنگ ها و تمدن ها متفاوت اند.

تاریخ اسلام در کوریای جنوبی بر می گردد به نیمه قرن هفتم، آنگاه که تجارت بین عرب ها و کشور چین به اوج پیشرفت قرار داشت و این ارتباط فرهنگی و تجارتی به کوریای جنوبی نیز سرایت نمود، و در قرن نهم برخی تاجران عرب و فارس در کوریای جنوبی اقامت دایمی برای شان انتخاب کرده و برخی شهر های را تأسیس نمودند که آراسته به هنر معماری اسلامی می باشد، به مرور زمان مسلمانان با ملت کوریا یکجا شده و با ازدواج بین شان، اسلام در کوریا تثبیت گردیده و دو فرهنگ با هم همگام شدند. در قرن پانزدهم عملیه تجارت بیشتر شده و در نتیجه آن قبیله ( هوی ) که قبیله مسلمان چینایی است، به کوریای جنوبی انتقال گردیدند.

در زمان حکومت کوریو، مغول ها با همکاری سلسله خاندان یوان توانستند ساحه فرمانروایی اش را گسترش دهد و علاوه بر شمال چین، خیتان، جورشین؛ منطقه کوریای جنوبی را نیز به تصرف خود درآورد، در آن زمان خانواده های جاپانی، عربی،‌ ویتنامی، یوغوری، منشوری و چینایی به کوریای جنوبی مهاجرت نمودند. در قرن بیستم و در جریان جنگ کوریا، ترکیه به درخواست ملل متحد تعدادی از سربازان و افسران خود را به کوریا فرستاد و درین نبرد، ترک ها نقش فعالی در کمک های انسانی و آموزشی و سهم فعالی در توسعه فرهنگی داشتند. بعد از پایان جنگ، برخی از نیروهای ترکی به حیث نیروی حافظ صلح در کوریا باقی ماندند. در سال 1955م اولین مسجد در کوریای جنوبی اعمار گردید و در سال 1962م حکومت مالیزی مصارف اعمار مسجد بزرگ سیول را پرداخت که در سال 1976م افتتاح گردید. امروزه در بسیاری از شهر های کوریای جنوبی مسجد وجود دارد، مثل: بوسان، انیانگ، جیونگ جی، جوان جو، جیون جو، دای جو و کای سونگ.

اقتصاد شرق میانه و جهان عرب نقش بارزی در حرکت اموال تجارتی در کوریای جنوبی داشته و کوریای جنوبی نقش سازنده ای در بنای برج خلیفه و استیشن نیروگاه هسته ای امارات متحده عربی و استیشن های تولید نیرو در مملکت عربی سعودی داشتند. کوریا می خواهد مکاتب حکومتی اسلامی مخصوص اطفال مسلمانان تأسیس نماید،‌ هم چنان پلان دارد که مرکزی فرهنگی اسلامی و دانشگاه اسلامی را نیز تأسیس نماید، در سال 1990م مدرسه سلطان بن عبدالعزیز به منظور آموزش زبان عربی و فرهنگ اسلامی در کوریای جنوبی تأسیس گردید، قابل یاد آوری است که وزارت خارجه کوریا از سال 2004 هر سال در رمضان سفره افطار رمضانی برای مسلمانان پهن می کند.

بسیاری از زنان کوریایی لباس دراز و کلان می پوشند که لباس مخصوص و عنعنوی کوریا است، لذا با پوشیدن لباس فرقی بین زنان مسلمان و غیر مسلمان دیده نمی شود؛ چون مسلمانان معتقد اند که لباس عنعنوی کوریا با شریعت اسلامی تناقض ندارد؛ چون کلان بوده و بدن را می پوشاند.

مسلمانان کوریایی امروزه می خواهند چهره‏ی واقعی اسلام را به نمایش بگذارند و اتهامات ناروایی را که رسانه های مغرض به اسلام نسبت می دهند، از چهره اسلام پاک نمایند و ثابت کنند که اسلام دین کشتار و جنایت و انجام جرایم نیست، هنرمند کوریایی (منی هیونمن بای) توانست با هنر و نقاشی بین دین اسلام و تمدن کوریا تقارب و تجانسی را به نمایش بگذارد؛ چون که هنر یکی از وسایلی است که بیشترین تأثیر را بر ملت کوریا دارد و به خصوص این که چهره جدید و واقعی اسلام آشکار گردد و این که کوریایی مسلمان و غیر مسلمان در کنار هم می توانند با امن و امان زندگی نمایند.

لباس مخصوص و عنعنوی کوریا با لباس اسلامی تفاوت چندانی ندارد؛ چون تمام بدن را می پوشاند، این یکی از نقاط اتفاق بین فرهنگ اسلامی و فرهنگ کوریایی است. چون اسلام در کوریا دین غریب و اقلیت می باشد، بسیاری از مسلمانان تلاش می کنند تا با استفاده از وسایل ارتباط جمعی و به خصوص انستاگرام، دین اسلام را به صورت واقعی و همگام با زمان معرفی نمایند و اذهان را با هم نزدیک سازند.

اسلام در احتکار و گرو یک کشور و یک نژاد نیست، هماهنگی و نزدیکی ایجابی بین تمدن ها و فرهنگ ها می تواند، تناقضات را به فرصت گفتگو و همگامی و ارتقای باهمی تبدیل نماید، این سیاست باز و همگامی کوریا توانسته تعداد مسلمانان گردشگر به کوریا را به 1.2 میلیون مسلمان در سال 2017 برساند، امکان دارد که در سال های آینده این تعداد افزایش یابد.

درباره ی اصلاح نت

همچنین ببینید

اهتمام اسلام به یتیم و مسکین

دانشمند گرانقدر شیخ عبدالعزیز بن باز – رحمه الله حمد و ستایش تنها ازآن خداوند …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *