خانه / علوم قرآن و حدیث / اعجاز قرآن / اعجاز قرآن در اخترشناسی (7) :جهان در حال گسترش

اعجاز قرآن در اخترشناسی (7) :جهان در حال گسترش

در سال 1925 یک اخترشناس آمریکایی به نام ادوین هابل[1]، مدارک و شواهدی را در مورد این که تمام کهکشان‌ها در حال دور شدن از یکدیگر هستند، به دست آورد که اشاره به گسترش جهان دارد. هم ‌اکنون گسترش جهان یک حقیقت علمی ثابت شده است، این همان چیزی است که قرآن در رابطه با آفرینش کیهان بیان می ‌کند: {وَالسَّمَاءَ بَنَیْنَاهَا بِأَیْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ}[2] ترجمه: «ما آسمان را با قدرت بنا ساخته ‌ایم و همواره آن را وسعت می ‌بخشیم».

واژه ‌ی عربی «موسعون» اینگونه ترجمه شده است: “همواره آن را وسعت می ‌بخشیم” و به گسترش وسعت کیهان اشاره دارد. استیون هاوکینگ[3] در کتاب خود تاریخ مختصر زمان[4] می‌ گوید: «کشف این که جهان، در حال گسترش است، یکی از انقلاب‌ های بزرگ فکری قرن بیستم بوده است».

قرآن گسترش کیهان را حتی قبل از زمانی که بشر موفق به ساخت تلسکوپ شود، بیان کرده است. ممکن است کسی بگوید که وجود این حقایق اخترشناسی در قرآن امری عادی است، چون اعراب در زمینه‌ ی اخترشناسی بسیار پیشرفته بوده‌ اند. در حقیقت آنان در اقرار کردن به تفوق اعراب در زمینه‌ ی اخترشناسی صادق ‌اند. اما باید بدانند که قرآن، قرن‌ ها قبل از تفوق اعراب در زمینه ‌ی اخترشناسی نازل شده است. به علاوه بسیاری از حقایق علمی که پیشتر ذکر شده است، همانند منشأ کیهان و پیدایش آن به وسیله‌ ی مهبانگ حتی در اوج پیشرفت ‌های علمی اعراب نیز برای آنان ناشناخته بوده است. پس حقایق علمی ذکر شده در قرآن به دلیل پیشرفت اعراب در زمینه ‌ی اخترشناسی نبوده و در حقیقت عکس این مطلب، صادق است، یعنی پیشرفت اعراب در اخترشناسی به این دلیل بوده است که اخترشناسی در قرآن از جایگاه ویژه ‌ای برخوردار است.

برگرفته از کتاب: قرآن و علوم نوبنیان

مؤلف: دکتر ذاکر نایک

مترجم: انس محمودی

با اندکی تصرف


[1]Edwin Hubble

[2] ذاریات: 47

[3]Stephen Hawking

[4]A Brief History of Time

درباره ی اصلاح نت

همچنین ببینید

اعجاز قرآن در اخترشناسی (3) : بازتاب نور توسط ماه

تمدن‌های پیشین معتقد بودند که نور ماه از خود آن سرچشمه می‌گیرد، اما هم‌اکنون از …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *