فکر و دعوت

انسان بايد به غذاي خويش بنگرد

سؤال: چرا الله متعال ما را دستور داده است تا در مورد غذاي خويش بنگريم و تفکر نماييم، در اين فرموده‌اش:

{فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَى طَعَامِهِ} [عبس:24]

(انسان بايد به غذاي خويش بنگرد و دربارة آن بينديشد).

جواب: الله سبحانه و تعالي ما را دستور داده تا در مورد همه چيز به انديشه و تفکر بپردازيم. و در اين آيه ما را دستور داده تا در مورد طعام خود به تفکر بپردازيم، چرا که طعام از آفريده‌هاي پروردگار عالم است؛ و طوري که قبلاً گفتيم در آفريده‌هاي الهي نشانه‌هاي است که ما را به برخي از صفات الله تعالي رهنمون مي‌شود.

سؤال: کدام صفات پروردگار را به وسيلة تفکر در مورد طعام مي‌شناسيم؟

جواب: بيشتر صفات پروردگار خود را مي‌توانيم بشناسيم؛ از جمله اين که: الله سبحانه‌وتعالي رزاق، عليم، خبير، حکيم، رحيم، کريم، هادي، محيي، مميت و مصور است.

سؤال: چگونه مي‌توان فهميد که او تعالي رزاق است؟

جواب: بي‌گمان الله جل‌جلاله همان ذاتي است که انسان را در شکم مادرش روزي مي‌دهد؛ مادر، پدر، حکومت، جامعه و هيچ احدي نمي‌تواند جنيني را که در شکم مادر است روزي دهد؛ اما الله تعالي روزي‌دهندة او است که از بند ناف جنين را بر رحم مادر وصل مي‌کند و مدت نه ماه او را بدين روش روزي مي‌دهد، تا هنگامي که متولد شود؛ وقتي از شکم مادر بيرون شد و بند ناف از رحم مادر قطع گرديد، الله متعال بند ناف را که راه تغذيه جنين بود مي‌بندد و راه جديدي را براي تغذيه‌اش که عبارت از: دهن، مري، معده و امعاء است، مي‌گشايد. آيا اين مادران تان هستند که بند ناف را بعد از تولدتان مي‌بندند، و براي شما دري ديگر را که دهن است باز مي‌نمايند، و سيستم هاضمه را اعطا مي‌کنند؟! و آيا پدران‌تان در اين چيز‌ها سهمي دارند؟ و آيا دولت و ملت در ساختار رگي از رگ‌ها و قطره‌اي از قطرات خون شما سهمي دارند؟ و آيا کوه‌ها، درختان، ستارگان و سيارات و يا کدام چيز ديگري از اجزاي طبيعت در امر روزي رساندن و طعام دادن شما سهمي دارند؟.

و بعد از اين که متولد شديد، طفل کوچکي هستيد که نمي‌توانيد حبوبات، ميوه‌ها و يا گوشت و نان را بخوريد؛ و غذاي را که در شکم مادران‌تان استفاده مي‌نموديد با تولد ديگر قطع مي‌گردد، پس آيا پروردگار روزي‌دهنده، شما را بدون رزق و روزي رها مي‌کند؟! نه، هرگز الله تعالي شما را بدون روزي نخواهد گذاشت، بلکه روزنة ديگري را براي‌تان مي‌گشايد؛ پستان مادر را براي طعام آمده مي‌سازد، پستاني که قبل از ولادت شما شير نداشت؛ باري تعالي است که براي‌تان الهام مي‌نمايد که پستان مادر را بمکيد تا از آن شير خارج شود، و اين در حالي است که شما هيچ چيزي را نمي‌دانيد؟!

آيا اين طبيعت جامد که هيچ چيزي را نمي‌داند، مي‌تواند بعد از تولد براي شما از پستان مادر تان غذا تهيه نمايد؟ چگونه طبيعتي که نه علمي و نه حکمتي در آن است مي‌تواند اين کار را انجام دهد؟!

و آيا کدام کس ديگري از آفريده‌ها، در ساختن غذاي شما از پستان مادر تان سهمي دارد؟

مادري که شما از پستانش تغذيه مي‌نماييد نيز نمي‌تواند اين شير را براي تان تهيه کند؛ بلکه اين شير به دستور پروردگار شما براي تان تهيه مي‌شود.

و اما تا چه وقت شما مي‌توانيد به شير خوردن‌تان ادامه دهيد؟ چون بعد از شما ديگري خواهد آمد که به پستان مادرتان نياز دارد و او برادر و يا خواهرتان مي‌باشد. سپس نياز به اين داريد که از مادر جدا شده و مستقلانه غذا بخوريد.

در اين هنگام لازم است که راه ديگري را جهت تغذية ‌تان بيابيد.

  • بي‌گمان کسي که شما را در تاريکي رحم مادر روزي رساند.
  • و کسي که شما را در طفلي از پستان مادر روزي داد.

روزي شما را در هر جاي روي زمين که برويد مهيا کرده و خاک صالح براي زراعت و کشاورزي را فراهم نموده است.

و آبي را که نبات جهت ساختن طعام بدان نياز دارد و انسان به وسيلة آن زنده است، به وجود آورده است.

و اکسيجن را ايجاد نموده است که نبات جهت ساختن طعام، و انسان جهت زندگي بدان نيازمند است.

و خورشيد را آفريده است که نبات جهت ساختن طعام نيز سخت بدان نياز دارد.

و نباتات را به مقدار زيادي جهت تهيه غذا و طعام شما به وجود آورده است.

و براي شما ميوه‌هاي گوناگون را آفريده است.

برخي از آنها کوچک‌اند که آنها را به شکل خوشه‌ها به وجود آورده است، مانند گندم، جو، و يا به سان انگور.

و برخي از ميوه‌ها بزرگ و يا متوسط‌اند که به شکل جدا مي‌باشند مانند: سيب، هندوانه، مالته، زردک و غيره.

سپس براي شما دندان‌هاي قطع‌کننده، پاره‌کننده و آردکننده عطا نمود و زباني که همه چيز را به هم خلط مي‌کند و لعاب لزجي که خوردن اين ميوه‌ها و غذاها را آسان مي‌نمايد.

و اين چنين تفکر و انديشه در مورد آفريده‌هاي الله تعالي ما را به اين نتيجه ميرساند که الله عزوجل روزي‌رسان است.

سؤال: و صفات ديگر پروردگار عالم را که قبلاً ذکر نموديد چگونه مي‌توان شناخت؟

جواب: ما مي‌دانيم که الله تعالي ذاتي است دانا و عليم، زيرا که شما در شکم مادر خود هستيد و نياز به غذا داريد و الله متعال اين را مي­داند و براي شما غذا را در همان جاي مي‌رساند؛ و هنگامي که متولد شديد الله تعالي مي‌داند که شما نيازمند غذا هستيد لذا پستان مادر را جهت تغذية تان آمده مي‌نمايد.

و مي‌داند که آب در زير زمين است، لذا براي آب منابعي را در زير زمين قرار داده است که داراي املاح و مواد معدني است؛ و مي‌داند که برگ‌هاي سبز نياز به نور خورشيد دارند، لذا برگ‌ها را در برابر نور آفتاب قرار مي‌دهد؛ و مي‌داند که نباتات به آب نياز دارند، آب را به طرف ايشان سوق مي‌دهد؛ پس بدون شک الله متعال ذاتي است روزي‌رسان، دانا و پاک و منزه.

سؤال: و چگونه بشناسيم که الله تعالي حکيم است؟

جواب: وقتي مي‌بينيم ارتباط محکمي بين بند ناف و طفل و رشد و نمو وي وجود دارد و آن را به رحم مادر با کمال محکمي وصل نموده است، و يا هنگامي که در ترکيب شير مادر نگاه مي‌کنيم که براي رشد و نمو طفل چقدر مناسب است، و آنگاه که رابطة استوار موجود ميان ترکيب اجزاي نبات در استخراج ميوه و ذخيره کردن آن را مشاهده مي‌کنيم، براي ما ثابت مي‌شود که اين قانون و نظم فقط از پروردگار روزي‌رسان، دانا و حکيم ساخته است و بس.

سؤال: و چگونه مي‌توان شناخت که الله تعالي ذاتي خبير و آگاه به رازهاي پنهان است؟

جواب: بدون شک چگونگي نقل و انتقال غذاي طفل از بين اين همه خون به جسم جنين از راه بند ناف دلالت بر ذات خبير و آگاه به رازهاي نهاني مي‌کند.

آيا نمي‌بينيد که انتقال محتويات آمپول به رگ نياز به حکمت و مهارت دارد؟ پس انتقال پيوستة غذا به مدت نه ماه از جسم مادر به جسم جنين چطور مي‌تواند بدون حکمت و مهارت انجام شود؟

همچنين ساختن شير مادر از غذاي که مادر طفل آن را تناول مي‌نمايد، جز از ذات خبير و باريک‌بين از کس ديگري ساخته نيست.

و ساختار حبوبات و ميوه‌ها به اشکال و انواع مختلف و طعم‌هاي گوناگون در حالي که از يک خاک و آب استفاده مي‌نمايند، و همچنين از يک هوا (کاربن داي اکسايد) و نور خورشيد استفاده مي‌کنند.

اينها همه گواهي مي‌دهند که ساختة ذاتي خبير، رازق، عليم و حکيم مي‌باشند.

سؤال:‌ صفت رحيم (مهربان) ‌بودن را چگونه بشناسيم؟

جواب: هنگامي که ناتواني جنين را در شکم مادر در زمينة تغذيه‌اش دانستيد و فهميديد که طفل نمي‌تواند روزي‌اش را تهيه نمايد، و ناتواني انسان را در برابر به وجود آوردن حبوبات و ثمرات، ساختن باران و هوا شناختيد، و اين را هم دانستيد که چگونه الله تعالي براي بنده‌اش غذا را از رحم، پستان مادر و نباتات آماده مي‌سازد، براي شما آشکار مي‌شود که اينها همه بر ذاتي روزي‌رسان، حکيم، دانا، آگاه به رازهاي نهان و بسيار مهربان گواهي مي‌دهند.

سؤال: و چگونه مي‌توان شناخت که الله تعالي ذاتي کريم است؟

جواب: وقتي انسان مسؤوليت هزينة ده نفر را بدون درنظرداشت عوض به‌دوش گيرد، مردم او را انساني کريم مي‌دانند، پس نظر شما در مورد ذاتي که عهده‌دار روزي‌رساندن به تمامي بشر و حتي تمامي موجودات زنده است چه مي‌باشد؟! بي‌گمان اينها همه بر ذاتي کريم و منزه گواهي مي‌دهد.

{وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُبِينٍ} [هود:6]

(هيچ جنبنده‌اي در زمين نيست مگر اين كه روزيِ آن بر عهده خدا است، و محلّ زيست و محلّ دفن او را مي‌داند. همة اينها در كتاب روشني موجود است).

سؤال: چگونه مي‌توان دانست که الله تعالي هدايت‌کننده است؟

جواب: وقتي مي‌بينيد پستان مادر بعد از تولد طفل مالامال از شير مي‌شود، فکر کنيد که اين کار چگونه انجام مي‌يابد؟ و چه کسي کودک را راهنمايي مي‌کند که پستان پُر از شير مادر را بمکد؟

بدون شک اين خود گواه بر آن است که اينها همه ساخته و پرداختة ذات هادي و راهنما است.

و هنگام که زمين را مي‌شکافند و دانه را در آن کشت مي‌نمايند، مشاهده مي‌کنيد که چگونه شاخة آن به طرف بالا سر مي‌کشد و ريشة آن به پايين فرو مي‌رود، و لو اين که دانه را بر عکس هم کشت نماييد؛ اين خود گواه بر ذاتي است که هدايت‌کننده و راهنما است.

و اين برگ‌هاي که به شکل بسيار منظم و طوري قرار مي‌گيرند که تمامي آنها در معرض نور خورشيد واقع شوند ويکي مزاحم ديگري نشود؛ چه کسي هر برگ را در جاي مناسب آن قرار داده است؟

اينها همه بدون شک کار پروردگاري است، رزاق، حکيم، خبير، رحيم، کريم و منزه از همه چيز.

{سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى. الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى. وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى} [الأعلى:1-3]

(تسبيح و تقديس كن پروردگار والا مقام خود را. همان خداوندي كه [چيزها را] مي‌آفريند و سپس [آنها را هماهنگ مي‌كند و] مي‌آرايد. خداوندي كه اندازه‌گيري مي‌كند و رهنمود).

سؤال: چگونه بدانيم که الله تعالي زندگي‌بخش است؟

جواب: آب، خاک، هوا و نور همه در اصل مواد مرده‌اند که نه رشد مي‌کنند، نه تحرک دارند، نه تنفس مي‌نمايند، نه تغذيه مي‌کنند و نه هم ازدواج مي‌نمايند؛ اما هنگامي که به آنها بنگريم، خواهيم ديد که الله تبارک و تعالي از اين مواد بي‌جان نباتات و درختاني را به وجود مي‌آورد که داراي رشد و نمو، تنفس، تحرک و تغذيه مي‌باشند، و در اثر ارتباط آنها حبوبات و ثمرات رنگارنگي به وجود مي‌آيد.

پس مي‌دانيم که آفريدگار يکتا است که از مواد بي‌جان، درختان و نباتات زنده را به وجود مي‌آورد و در نتيجه مي‌دانيم که اوتعالي ذاتي است احياءکننده و اوست روزي‌دهنده، حکيم و دانا، خبير و مهربان، کريم و راهنما.

سؤال: چگونه بدانيم که الله تعالي صورت‌دهنده است؟

جواب:‌ وقتي به قطعه‌اي از خاک نظر اندازيد که از آن درختي زيبا و مثمر سر برآورده است، به يقين مي‌دانيد که اين تصوير زيبا ساختة صورت‌دهندة حقيقي است.

هنگامي که به خاک نظري بيندازيم، بي‌گمان مشاهده خواهيم کرد که الله تعالي او را زنده گردانيده و در آن نباتات را با اشکال مختلف، و داراي رنگ‌ها و ميوه‌هاي متنوع به وجود آورده است، که هر درختي داراي برگ‌ها، ريشه‌ها، شاخه‌ها، گل‌ها و ثمرات ويژه‌ مي‌باشد؛ کسي که از آب و خاک و نور و هوا بستان‌هاي زيبا و دل‌ربا را به وجود آورده است و به بهترين شکل آنها را آراسته است، ذاتي صورت‌دهنده و پاک و منزه است.

و اين چنين با انديشه و تفکر در آفريده‌هاي الهي و لحظه‌اي مکث کردن در برابر طعام و غذاي خود، برخي از صفات آفريدگار را مي‌شناسيم.

تدبر در مورد روزي، ما را به ذاتي مي‌رساند که رزاق است.

استواري مخلوقات شهادت بر اين دارد که اينها ساختة ذاتي حکيم است.

مهارتي که در ساخت موجودات به کار رفته است دلالت بر اين دارد که اينها همه ساخته پروردگاري خبير است.

دانشي که مخلوقات بر اساس آن ترکيب شده‌اند دليل بر آن است که اينها ساختة ذاتي دانا و عليم‌اند.

رحمت و عطوفتي که در بين آفريده‌ها مشاهده مي‌شود گواهي بر ذات رحيم و مهربان است.

جود و سخاي فراواني که در اين جهان وجود دارد، گواهي مي‌دهد که خالق دنيا ذاتي کريم است.

هدايت و راهنمايي جهت‌دهنده و به اندازه‌اي که در بين آفريده‌ها به شکل فطري وجود دارد دليل بر ذاتي هدايت‌کننده است.

زندگي متنوع و گوناگون موجودات، گواه بر پرودگار زندگي‌بخش است.

شکل‌ها و صورت‌هاي مختلف موجود در هستي، گواه بر ذاتي صورت‌دهندة زيباآفرين است.

سؤال: شناخت برخي از صفات الهي براي ما چه فايده‌اي دارد؟

جواب: هنگامي که صفات الله جل‌جلاله را بشناسيم، موصوف را به صورت صحيح مي‌شناسيم؛ پس وقتي دانستيم کسي که طعام را آفريده ذاتي است رزاق، حکيم، خبير، عليم، رحيم، کريم، هادي، محيي و مصور، با قاطعيت مي‌توانيم بگوييم که الله تعالي صاحب اين صفات عالي است.

چون کافراني که گمان مي‌کنند طبيعت آفرينندة نباتات و چيزهاي ديگر است، آن را به اين صفات نمي‌ستايند.

طبيعت هيچ‌گونه تدبيري ندارد که بگوييم: تدبيرکنندة رزق و روزي است و نه هم داراي اراده است؛ بناءً طبيعت:

اراده ندارد.

مهارت ندارد.

علم ندارد.

رحمت و عطوفت ندارد.

جود و کرم ندارد.

چيزي را هدايت کرده نمي‌تواند.

داراي زندگي نيست که بتواند براي ديگران زندگي ببخشد.

تصويرگر نيست که گمان کنيم صورت‌هاي زيبا و قشنگ موجود در دنيا را آفريده است.

آن چه را در مورد طبيعت گفتيم در مورد هر بت و معبود ساختگي ديگر نيز صدق مي‌کند، چه آن معبود در قديم وجود داشته و چه حالا در ميان انسان‌ها موجود باشد؛ ما به يقين مي‌دانيم که فقط الله جل‌جلاله روزي‌دهنده است، آن ذاتي که نشانه‌هاي زيادي را در مخلوقاتش نهاده و در کتابش براي ما بيان نموده است.

الله تعالي مي‌فرمايد:

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَى طَعَامِهِ. أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا. ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا. فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا. وَعِنَبًا وَقَضْبًا. وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا. وَحَدَائِقَ غُلْبًا. وَفَاكِهَةً وَأَبًّا. مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ} [عبس:24-32]

(انسان بايد به غذاي خويش بنگرد و دربارة آن بينديشد. ما آب را از آسمان به گونة شگفتي مي‌بارانيم. سپس زمين را مي‌شكافيم و از هم باز مي‌كنيم. در آن دانه‌ها را مي‌رويانيم. و انگور و گياهان خوردني را. و درختان زيتون و خرما را. و باغ‌هاي پردرخت و انبوه را. و ميوه و چَراگاه را. براي استفاده و بهره‌مندي شما و چهارپايان شما).

خلاصة بحث:

  • الله تعالي ما را دستور داده تا در مورد غذاي خويش بينديشيم زيرا که او تعالي در تمامي آفريده‌هايش نشانه‌هاي را قرار داده است که به وسيلة آن برخي از صفاتش را مي‌شناسيم.
  • هنگامي که در مورد روزي که الله تعالي در شکم مادر براي انسان آماده ساخته است تدبر کنيم، سپس بينديشيم که چگونه او را از پستان مادر وي تغذيه مي نمايد، و بعداً چه قسم او را از نباتات زمين بهرمند مي‌سازد، به اين نتيجه مي‌رسيم که فقط الله تعالي ذاتي است که روزي‌رسان و پاک و منزه است.
  • الله تعالي ذاتي است دانا و عليم، و در حالي که شما در رحم مادر قرار داريد او تعالي نياز شما را دانسته و براي‌تان در همان مکان روزي را آماده مي‌سازد و بعد هنگامي که متولد شديد از پستان مادر براي‌تان غذا تهيه مي‌کند؛ و در مورد آبي که در زير زمين وجود دارد آگاهي دارد، به همين خاطر براي نباتات ريشه‌هاي را قرار داده که از اين آب تغذيه نمايند، و برگ‌هاي درختان را در برابر نور آفتاب قرار داده چرا که مي‌داند برگ‌ها و سبزي‌ها براي رشد و نمو به نور آفتاب نياز دارند.
  • و مي‌دانيم که فقط الله تعالي ذاتي حکيم است، و به اين صفت الله جل‌جلاله زماني پي مي‌بريم که در آفرينش بند ناف براي جنين و محکمي آن،‌ شير مادر براي رشد و نمو طفل، و حکمت و استحکامي که در بين ساير نباتات وجود دارد، تفکر نماييم.
  • بي‌گمان الله تعالي ذاتي است خبير و آگاه به رازهاي نهاني‌ بندگان؛ و اين خبرگي الله را مي‌توان در انتقال غذا از بطن مادر به جنين مشاهده نمود، و يا در توليد شير مادر از غذاي که مي‌خورد، و يا هم در ساختن ميوه‌ها و ثمرات مختلف که از يک خاک و يک آب و هوا و نور آفتاب استفاده مي‌نمايند.
  • و الله تعالي ذاتي است مهربان، چرا که او تعالي بر ما رحم نموده است و از روي مهرباني و رحمتش براي ما روزي داده است در حالي که بدون رزق و روزي الله تعالي زندگي براي ما محال بود.
  • و مي‌دانيم که او تعالي ذاتي کريم است، چرا که رزقش همة مخلوقات را در بر گرفته است.
  • و الله تعالي ذاتي هدايت‌کننده و رهنما است؛ چون هنگامي که جنين متولد مي‌شود و پستان مادر مالامال از شير مي‌‌گردد و طفل به شکل الهام گونه در حالي که چيزي را نمي‌داند پستان مادرش را مي‌مکد و يا بذرها و نباتات به شکل متوازن و متناسب رشد و نمو مي‌کنند؛ اينها‌ همه‌وهمه دلالت بر هدايت‌گر بودن الله تعالي دارند.
  • الله عزوجل ذاتي است زندگي‌بخش؛ وقتي مشاهده مي‌کنيم که زندگي از مواد بي‌جان و مرده به وجود آمده است، مي‌دانيم که فقط باري تعالي ذاتي است زنده‌کننده.
  • و مي‌دانيم که باري تعالي ذاتي است صورت‌دهنده؛ هنگامي که در جهان هستي نظري بيندازيم مشاهده خواهيم نمود که تصويرهاي زيبا و متنوعي وجود دارد که از خاک، آب و هوا تکوين يافته‌اند.
  • هنگامي که دانستيم کسي که طعام را بيافريند در حقيقت داراي صفات ذيل مي‌باشد: روزي‌رسان، عليم، حکيم، خبير، رحيم، کريم، هادي، محيي، مصور، پاک و منزه؛ و مي‌دانيم که او الله است، چون طبيعت و يا بت‌ها داراي اين صفات نيستند.

 

================================================

عقيدة اسلامي

نويسنده: عبدالمجيد زنداني

مترجم: نعـمت الله سبحاني

منبع: islahnet.com

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن
خرید مدرک دیپلم خرید مدرک فوق دیپلم خرید مدرک لیسانس خرید مدرک دکتری خرید مدرک خرید مدرک دانشگاهی قانونی خرید مدرک دانشگاهی مدرک دانشگاهی قانونی مدرک دانشگاهی خرید مدرک معتبر خرید مدرک معتبر دانشگاهی مدرک معتبر مدرک معتبر دانشگاهی مدرک تحصیلی معتبر چگونه مدرک تحصیلی بگیریم از کجا مدرک تحصیلی بگیریم قیمت مدرک تحصیلی سایت خرید مدرک تحصیلی