خانه / مطالب ویژه / اهتمام اسلام به یتیم و مسکین

اهتمام اسلام به یتیم و مسکین

دانشمند گرانقدر شیخ عبدالعزیز بن باز – رحمه الله

حمد و ستایش تنها ازآن خداوند است ، و با درود و سلام بر پیامبری که بعد از او فرستاده ای نیست ، پیامبر و امام ما محمد و بر خاندان و همه ی یارانش ،، اما بعد ..

بدون شک ، یتیم و مسکین از جمله افرادی هستند که شایسته است بیشترین عنایت و توجه بدانها مبذول گردد ، و پروردگار عزوجل در بسیاری از آیات قرآن کریم بر رحم آوردن و دلداری دادن و نیکی کردن به آنها تاکید کرده است ، لذا زیبنده است مردان و زنان مومن ، به یتیمان و فقیران مسلمانی که نزد آنهاست نیکی کنند و بدانند که صدقه دادن به آنها از مال زکات  و غیره کاملا بجاست .

در حدیث صحیح از رسول الله صلی الله علیه و سلم روایت شده است که فرمودند : من و قیم بچه ی یتیم مانند این در بهشت، به هم نزدیکیم )) سپس انگشتانش را در یکدیگر فرو برد . این دال بر عظمت نگهداری از یتیم و نیکی کردن به اوست . همچنین رسول الله صلی الله علیه و سلم در حدیثی صحیح می فرمایند : کسی که برای رفع نیاز بیوه زنان و مسکینان تلاش می کند مانند مجاهد در راه خداست یا فرمود مانند شخص روزه داری است که افطار نمی کند و شب زنده داری که خسته نمی گردد.  در حقیقت این فضل بسیار بزرگی است . و خداوند عزوجل می فرمایند : و حق خویشاوند را به او بده و مستمند و در راه‌مانده را [دستگیری کن‌] و ولخرجی و اسراف مکن.

و می فرمایند : و خدا را بپرستید، و چیزی را با او شریک مگردانید؛ و به پدر و مادر احسان کنید؛ و در باره خویشاوندان و یتیمان و مستمندان و همسایه خویش و همسایه بیگانه و همنشین و در راه‌مانده و بردگان خود [نیکی کنید]، . و خداوند سبحان  در جایی دیگر می فرمایند : و اما [تو نیز به پاس نعمت ما] یتیم را میازار، و گدا را مران،

و آیات بسیاری که در این زمینه وجود دارد .. .

و یتیم کسی است که پدرش را از دست داده باشد در حالیکه هنوز به سن بلوغ نرسیده است ، هر گاه بالغ شد دیگر یتیم نامیده نمی شود ، برخی اوقات پدر و مادرش هر دو ، فوت می شوند که در این صورت نیاز و ضرورت رسیدگی به او بیشتر می گردد . البته باید توجه داشت که این در صورتی است که والدین چیزی را برای فرزندشان بجا نگذاشته باشند ، اما اگر ثروتی را که بتواند اموراتش را بگذراند برایش به ارث گذاشته باشند در این صورت از اموال صدقه به او تعلق نمی گیرد اما از نظر اهتمام ورزی و محافظت از اموالش لازم است مورد توجه قرار گیرد  ، همچنین در ارتباط با تربیت و راهنمایی و آموزش و بازداشتنش از کارهای ناشایست ، محل اعتنا و توجه می باشد .

تربیت صحیح اسلامی و راهنمایی و آموزش دادن به یتیم از ضروریات است ، و اگر نیازمند مساعدات مالی باشد هم از این نظر بایستی تامین گردد. خداوند تبارک وتعالی می فرمایند : و به مال یتیم -جز به بهترین وجه- نزدیک مشوید تا به رشد برسد،    لذا جز به بهترین وجه تصرف در مال یتیم درست نیست که این تصرف بایستی از طریق تجارت و زیاد نمودن اموال و خیرخواهی و امانتداری باشد تا اینکه یتیم به سن رشد و تمییز برسد ، وقتی به این سن رسید ، در حضور گواه، اموالش را به او تحویل دهد ، و هر گز جائز نیست به قصد زیاده خواهی و سوء استفاده ، اموال یتیم را مورد تصرف قرار داد ، چرا که این از گناهان کبیره و از بزرگترین اسباب کیفرهاست .، همانگونه که خداوند عزوجل می فرمایند : در حقیقت، کسانی که اموال یتیمان را به ستم می‌خورند، جز این نیست که آتشی در شکم خود فرو می‌برند، و به زودی در آتشی فروزان درآیند.

بنابراین گرفتن اموال یتیم به ناحق از گناهان کبیره به حساب می آید .

و در حدیث صحیح از پیامبر صلی الله علیه و سلم آمده است که فرمودند : از هفت گناه هلاک کننده بپرهیزید : گفتیم : آنها کدامند ای رسول خدا؟ فرمودند : شرک به خداوند ، سحر ، کشتن نفسی که خداوند آن را حرام کرده است مگر به حقش ، خوردن ربا ، خوردن مال یتیم ، فرار کردن در روز جنگ ، و تهمت زدن به زنان مومن ، پاکدامن و بی خبر از گناه . )) بنابر این خوردن مال یتیم یکی از این هفت گناه نابودگر است .

لذا هر کس دختر یا پسر یتیمی نزدش است در موردشان از خداوند بترسد و به آنها نیکی کرده و از اموالشان محافظت نموده و باعث رشد و نمو ثروتشان گردد ، از رسول الله صلی الله علیه و سلم روایت شده است که ایشان دستور به تجارت کردن در مال یتیم داده اند که با صدقه از بین نرود ، اما این روایت ضعیف است ، و درست آن است که این گفتار عمر بن خطاب رضی الله عنه است که به این امر سفارش نموده اند . خلاصه اینکه یتیمان و مستمندان بر مسلمین حق دارند .

لذا شایسته است مسلمانان از آنها غفلت نورزیده و بدانها عنایت داشته باشند ، برخی از یتیمان ولی امری دارند که با آنها مهربانند و اموالشان را محافظت نموده و رشد می دهند ، اما بسیاری دیگر هستند که فقیرند و کسی بدانها توجهی ندارد  ، لذا زیبنده است که  به آنها اهتمام ورزیده و از اموال زکات و غیره بدانها بپردازند و برادران مسلمانشان با آنها مهربان باشند ، و بدانیم که رحمت آوردن به مستمندان و نیکی کردن به آنها از بزرگترین عبادات است ، خداوند تبارک و تعالی در کتابش در مورد نیکوکاران می فرمایند : نیکوکاری آن نیست که روی خود را به سوی مشرق و [یا] مغرب بگردانید، بلکه نیکی آن است که کسی به خدا و روز بازپسین و فرشتگان و کتاب [آسمانی‌] و پیامبران ایمان آورد، و مال [خود] را با وجود دوست داشتنش، به خویشاوندان و یتیمان و بینوایان و در راه‌ماندگان و گدایان و در [راه آزاد کردن‌] بندگان بدهد، و نماز را برپای دارد، و زکات را بدهد، و آنان که چون عهد بندند، به عهد خود وفادارانند؛ و در سختی و زیان، و به هنگام جنگ شکیبایانند؛ آنانند کسانی که راست گفته‌اند، و آنان همان پرهیزگارانند. البقره 177.

لذا این گروه بخاطر نیکی و توجه شان به این انسانهای مستمند ، به همراه ایمانشان به خداوند و روز قیامت و فرشتگان و کتاب ها و پیامبران ، و انجام کارهایی که در این آیه ذکر شده است جزء متقین و صدیقین قرار گرفته اند ، علاوه بر این نیکی کردن به این ضعفا ، باعث برکات و فضائل زیادی خواهد شد و خداوند تبارک و تعالی پاداش بسیار بزرگی را برای این گروه آماده ساخته است .

 

    منبع: islamtape

درباره ی اصلاح نت

همچنین ببینید

آداب سلام و برخورد با دیگران – 1

آداب سلام کردن و تأثیرات معنوی و روانی آن در انسان ها قسمت اول: این …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *