اخلاق و تربیت

اهتمام زیاد به مظاهر و کمالیات

نوشته: عبدالحمید بلالی

ترجمه: عبدالخالق احسان

تعریف:
اهتمام زیاد فرد به مظاهر و کمالیات در زندگی خانوادگی اش، از جمله: لباس، خانه، وسایل سواری و ضایع کردن بسیاری از وقت و مالش را در راه رفاهیت طلبی و مشغولیت زیاد به این امور برای این که به مردم نشان دهد که سطح اجتماعی بالای دارد.

نشانه ها:

۱- حرص زیاد در به دست آوردن زینت دنیوی، او را می‌بینی که همیشه دنبال مارک ها و آرم های جدید می گردد و حتی اشیای ناچیز مثل: عینک، قلم، ساعت، بکس دستی، جراب و… ، بیشترین سخنان و دلمشغولی هایش این امور دنیوی می‌باشند.

۲- اظهار افسوس در صورت از دست دادن این مظاهر.

۳- پرسش زیاد و سخن گفتن در مورد آنها.

۴- انتقاد از کسانی که روش او را نمی پیمایند و آنان را عقب مانده قلمداد می‌کند.

۵- معذرت خواستن از اجرای فعالیت های که تلاش بدنی و جسمی لازم دارد مثل: مخیم ها، کار در آشپزخانه، اداره یک مجموعه، حج و…

۶- اظهار خوشحالی و تحسین از کسانی که این روش او را دنبال می‌کنند.

عوامل:

۱- تربیت خانوادگی دارای سطح اجتماعی بلند و زندگی مرفه که فامیل، او را عادت داده اند.

۲- تعامل و برخورد با برخی دوستانی که دوستدار مظاهر و شکلیات اند.

۳- ضعف تربیه ایمانی.

۴- بی توجهی به وقت.

۵- عدم فهم روح اسلام و دستوراتش.

۶- عامل سن، طوری که این پدیده بین نوجوانان بیشتر وجود دارد، آنانی که تلاش می‌کنند توجه دیگران را به سوی خود جلب نمایند.

۷- اوقات فراغت زیاد، امام شافعی می گوید: اگر نفس خود را به مسیر حق مشغول نسازی، نفس ترا به باطل مشغول می سازد.

۸- کمبود تعامل و ارتباط رهبران و الگو ها با این افراد.

۹- احساس کمبود در تبارز یافتن به سطح بلندتر از سطح حقیقی زندگی اش، مثل کسی که موتری را به ده هزار دینار می خرد، در حالی که معاش ماهوارش ۳۵۰ دینار می باشد.

۱۰- باور برخی بر این که با شکلیات و مظاهر می توان در محیط تأثیر گذاشت و دیگران به سخنان او توجه نموده و امر و نهی او را می‌پذیرند و در بین عموم مردم مورد قبول قرار می‌گیرد.

راه حل:

۱- تقویه جنبه ایمانی.

۲- ترکیز بر قضیه زهد در دنیا.

۳- مشغول ساختن وقت افراد به آن چه مناسب به توانایی ها و موهبت های شان باشد.

۴- افزایش تعامل و برخورد با برادران قدوه و الگو.

۵- بیان واضح حقیقت دنیا و هدف خلقت انسان.

۶- آگاه ساختنش به مشکلات برادران مسلمان در سراسر جهان و این که چگونه می توانیم مشکلات شان را بر طرف نماییم، مثلاً: قیمت یک وسیله قیمتی شاید کفالت یک ساله یک یتیم را کفایت کند. ( خوراک، پوشاک، جای بود وباش و آموزش ).

۷- آگاه ساختنش به جوانب مهم زندگی که بتواند مهمتر را از مهم مقدم گرداند.

۸- مکلف گردانیدن او به اموری که مصلحت خودش و مصلحت اجتماع را در پی داشته باشد، مثل: امور فرهنگی و حرفوی و…
تعاملش با برخی برادران ثروتمند که زندگی متواضعانه دارند و خیلی به مظاهر و شکلیات

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن