اخبار جهان اسلام

اویغور های چین (فراموش شدگان… و فراموش کنندگان)

34 سال قبل هنگامیکه تازه با زبان عربی اشنا شده بودم، خواندن داستانها ورمانهای نوشته شده به این زبان یکی از مشغله های روزمره ام بود. درست همان روزها بود که با داستان " لیالی ترکستان - شبهای

34 سال قبل هنگامیکه تازه با زبان عربی اشنا شده بودم، خواندن داستانها ورمانهای نوشته شده به این زبان یکی از مشغله های روزمره ام بود. درست همان روزها بود که با داستان ” لیالی ترکستان – شبهای ترکستان” اثر ماندگار نویسنده ی مصری نجیب الکیلانی بدستم رسید، وآن داستان روزنه ی را برای شناخت اویغور ها به رویم باز کرد. از آن به بعد جسته وگریخته همیشه در باره ی اویغور ها خوانده ام وتا حال هم میخوانم. اما انچه در این اواخر میخوانم باور نکردنی تر از پیش است، چون آنچه قبلا صورت میگرفت دور از چشم دنیا انجام میشد اما حالا آنچه در حق اویغور های چین صورت میگیرد، پیش چشم وگوش مسلمانهای دست بسته و زبان بسته ی جهان انجام میشود، و مدعیان “حقوق بشر” در دنیای به اصطلاح ” آزاد” هم با نکوهش های لفظی وبی جان خود از پهلوی آن “تاجرانه” میگذرند.

از ماه ها بدین سو گزارش های بیشماری از نهاد های بین المللی وحکومت های غربی وجامعه ی اویغور های بیرون چین گواهی اینرا میدهد که دولت چین نزدیک به دو ملیون از جوانان ومردان اویغور را در کمپ های اجباری باز آموزی گرد آوری نموده است. این کوشش سیستماتیک سبک زندگی مسلمانان سینکیانگ را هدف قرار داده است وآنچه چینی ها در پی آن اند همانا ” اسلام زدایی” از جامعه ی اویغور است، که زیر نام اقدام پیشگیرانه از خطر تروریزم انجام میگیرد. حکومت چین بعد از ماه ها انکار اخر کار در ماه اکتوبر گذشته اعتراف کرد که اردوگاه های را برای آنچه آنرا “اردوگاه بازآموزی عقیدتی” میخواند در سراسر سینکیانگ براه انداخته است. حزب کمونست چین میگوید برای مقابله با گرایش‌های افراطی دینی، از آموزش‌های حرفه‌ای “به گسترده‌ترین وجه” در اردوگاه‌های بازآموزی عقیدتی استفاده خواهد شد. برای حکومت چین هدف از این آموزش‌ها “حذف گرایش‌های افراطی دینی پیش از بروز عواقب آن” خوانده شده است.

پرسش این است که آیا میشود به همین سادگی روایت رسمی پکن را قبول کرد و از همه گواهی های که در گزارش های معتبر بین المللی در رابطه با آنچه آنرا ” هویت زدایی ” اویغور ها خواند چشم پوشید؟ مگر این نیست که آنچه در این اردوگاه ها میگذرد بخشی از برنامه ی گسترده ی ” چینی سازی” سینکیانگ است؟ آیا منع آزادی های دینی و نماد های مسلمانی چه در ابعاد شخصی و عمومی راه به روی تروریزم میبندد؟ آیا مجبور ساختن مسلمانان به خوردن گوشت خوک و نوشیدن مشروبات الکولی و مبارزه با نماز و روزه و حجاب و ریش میتواند در از بین بردن افراطیت دینی کارگر باشد؟ آیا دولتمردان چینی با هدف قرار دادن سیستماتیک هویت اویغور ها در حقیقت زمینه ی رشد افراط گرایی و خشونت را آماده نمی کنند؟

فراموش شدگان..

هانها که اکثریت نفوس چین را تشکیل میدهند در درازنای تاریخ چندین بار برای بسط نفوذ شان بر سرزمین های انچه قبلا ترکستان شرقی خوانده میشد لشکر کشی نموده اند. اما اخرین لشکر کشی شان زیر پرچم سرخ کمونیزم در سال 1949 توانست این سرزمین پهناور را زیر تسلط کامل خود در آورد، و با کوچ کشی های گسترده ی چینی تبار های (هان) و (هون که اکثرا مسلمان اند) به این سرزمین، نقشه ی دیموگرافی منطقه را تغییر دهد و انرا بخشی جدا ناشدنی از پیکر چین نوین سازد.

اویغور ها که تا قبل از سلطه ی حکومت کمونست چین بیش از 90% از نفوس سینکیانگ را تشکیل میدادند حالا تقریبا 45% نفوس را تشکیل میدهند. اویغور ها که ترک تبار اند قرنها است که در این سرزمین پهناور زندگی کرده اند، واسلام در این یکهزار سال گذشته بخشی از هویت وتاریخ آنها گشته است.

بعد از سقوط حکومت اویغور ها در 1949 وهمراه با انقلاب فرهنگی مائو، اسلام به یکی از عناصر اصلی هویت اویغور ها تبدیل شده است، چون اسلام به ویژه در بعد عبادتی وشکلی اش نمایندگی از پافشاری هویتی اویغور ها در مقابل سیاست های ”چینی سازی” پکن مینماید. ارزشهای دینی چون حجاب وریش، نماز وروزه وحج، خوردن گوشت حلال وبنای مساجد همه وهمه بیشتر به چالش های هویتی تبدیل شده اند، ونمایندگی از اویغوربودن میکنند.

اویغور ها در این هفتاد سال از فشار های فرهنگی وهویتی چینی ها را تحمل نموده اند وهنوز نسل در نسل اسلام را منحیث یکی از ویژگی های هویتی شان نگه داشته اند. این پافشاری نسل در نسل اویغور ها حکومت چین را واداشته است که برنامه های گسترده تر هویت زدایی را روی دست گیرد، وانچه پکن را بیشتر به این کار واداشته است بدون شک خاموشی دنیا به ویژه مسلمانان در برابر سیاست های تازه اش در سینکیانگ است. پکن خوب میداند که دگر کمتر حکومتی در برابر این تهاجم فرهنگی اش بر مسلمانان اویغور ابرو بالا خواهد کرد، چون همه را به تار وام ها وبرنامه های اقتصادی و روابط تجارتی بسته است وکسی دگر اماده نیست خاطر چین را برای حقوق اویغور ها ازرده سازد.

فراموش کنندگان..

ظهور چین منحیث یک غول اقتصادی در دو دهه ی اخیر، دست پکن را در تاثیر گذاری بر سیاست های منطقوی باز ساخته است. چین با براه اندازی دهلیز ها وکمر بند های اقتصادی بزرگ در کشور های منطقه، وپیشکش وام های کلان وهمکاری در توسعه وپیشرفت وپشتیبانی سیاسی از حکومت های منطقه، زبان همه را بسته است. دگر نه کشور های آسیای میانه که با ایالت سینکیانگ هم مرز اند جرآت حرف زدن دارند و نه هم پاکستان که خود را قلعه ی اسلام میداند. افغانستان که خود در اتش جنگ میسوزد تازه همه اطراف درگیر به سوی چین به حیث یک محسن و میانجیگر وخیرخواه میبینند وآماده ی هرنوع همکاری با پکن در سرکوب آنچه چینی ها تروریست های اویغوری میخواند، اند. وفکر نمیکنم در کشور ما کسی دگر اشتهای صحبت از حقوق همسایه ی مسلمان خود در “ترکستان شرقی” را داشته باشد. از ایران توقعی هم نمیرود که با مسلمانان اویغور همدردی داشته باشد چه روابط تنگاتنگ واستراتیژیک شان با چین مجالی به همچو همدردی را نمیدهد. ترکیه هم با وجود میزبانی برخی گروه های اویغوری مخالف پکن وصحبت از حقوق اویغور ها، فعلا در موقعیت سیاسی نیست که سر دشمنی با چین را داشته باشد. تنش در روابط انقره و واشنگتن وانقره واتحادیه اوروپا ترک ها را کم کم به به محور چین روسیا ایران نزدیک تر ساخته است. چینی ها با خاموشی پاکستانی ها وایرانی ها وترک ها دگر تشویشی از جای دگری در رابطه با پروسه های اسلام زدایی از اویغور ها ندارند.

تا حال اگر اهتمامی رسانه ی در رابطه با اردوگاه های باز آموزی اجباری برای اویغور ها صورت گرفته شده و آوازی بلند شده بیشتر از پایتخت های برخی کشور های مطرح اروپای و همچنان ایالات متحده بوده است. پکن خوب میداند که این اهتمام غربی برخاسته از بستر مصالح است وبیشتر برای چانه زنی های اقتصادی و سیاسی منحیث برگه ی فشار به کار گرفته خواهد شد. چینی ها با بکار گیری واژه ی دلخواه غرب که همانا ” مبارزه با تروریزم ” است، از تاثیر گزارش های معتبر بین المللی میکاهند، وهر آنچه در رابطه با فشار های سیستماتیک شان بر اویغور ها ودگر مسلمانان غیر چینی تبار در سینکیانگ گفته میشود را اشتباه و تبلیغات میخوانند. آنها با اولویت دادن بر اصل امنیت ومبارزه با تروریزم و افراطیت دینی پروسه ی ” هویت زدایی” و” اسلام زدایی” در جامعه ی اویغور ها را با یک لبخند ساختگی ” مید این چاینا” توجیه خواهند کرد وصدای برنخواهد خاست.

شاید اژدهای چینی اینبار میخواهد برای همیش اویغور ها را ببلعد، آنگونه که غربیها سرخ پوستان بومی را در قاره ی امریکا بلعیدند.

 

استاد مطیع الله تائب

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن
خرید مدرک دیپلم خرید مدرک فوق دیپلم خرید مدرک لیسانس خرید مدرک دکتری خرید مدرک خرید مدرک دانشگاهی قانونی خرید مدرک دانشگاهی مدرک دانشگاهی قانونی مدرک دانشگاهی خرید مدرک معتبر خرید مدرک معتبر دانشگاهی مدرک معتبر مدرک معتبر دانشگاهی مدرک تحصیلی معتبر چگونه مدرک تحصیلی بگیریم از کجا مدرک تحصیلی بگیریم قیمت مدرک تحصیلی سایت خرید مدرک تحصیلی