Uncategorized

ايمان به روز رستاخيز

تعريف و اهميت

ايمان به روز رستاخيز عبارت از اعتقاد به پايان زندگي دنيا و ورود به زندگي ديگري است كه با مرگ و زندگي برزخي آغاز شده از قيام قيامت -و سپس بر انگيخته شدن و حشر و جزاء- عبور كرده و سر انجام با رسيدن انسانها به دوزخ يا بهشت جاوداني منتهي مي‌شود. ايمان به روز آخرت يكي از اركان (ششگانة) ايمان است كه ايمان بندة مؤمن جز به آن كامل نمي‌شود و كسي كه آنرا انكار كند كافر مي‌شود. خداوند متعال مي‌فرمايد:

﴿وَلَٰكِنَّ ٱلۡبِرَّ مَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ﴾ [البقرة: 177]. «بلكه نيكوكار كسي هست كه به خدا و روز قيامت ايمان آورد».

و رسول گراميص در پاسخ جبريلu فرمودند:

«أَنْ تُؤْمِنَ بِاللهِ وَمَلآئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الآخِر وَتُؤْمِنَ بِالقَدَرِ خَيْرِهِ وَ شَرِّهِ». صحیح مسلم.

«پس مرا از ايمان خبر ده؟ فرمود: اينكه به خدا و فرشتگان و كتاب‌ها و پيامبرانش و به روز آخرت باور داشته باشي و همچنين ايمان داشته باشي به تقدير، يعني اينكه هر خير و شري از طرف خدا مقدر شده است».

[علامات قیامت]

بخش ديگري از ايمان به روز آخرت يا رستاخيز اين است كه به مقدمات آن كه رسول گراميص از آن خبر داده ايمان داشته باشي،‌ مانند علامات و نشانه‌هاي قيامت. علماء اين علامات را به دو قسمت تقسيم كرده‌اند:

الف: علامات صغري

يا علامات كوچك، نشانه‌هايي هستند كه دلالت بر نزديكي قيامت مي‌كنند،‌ كه البته تعداد‌شان زياد است. بسياري از آنها تحقق يافته است. از جمله: بعثت پيامبرمانص،‌ ضايع شدن امانت، آراستن مساجد و افتخار به آن،‌ دسترسي صحرانشينان به آپارتمان‌ها،‌ جنگ با يهود و كشتن آنها،‌ نزديك شدن فاصله‌هاي زماني، كم شدن عمل صالح،‌ ظاهر شدن فتنه‌ها،‌ زياد شدن قتل و كشتار و كثرت فسق و زنا،‌ لذا خداوند متعال مي‌فرمايد:

﴿ٱقۡتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ وَٱنشَقَّ ٱلۡقَمَرُ ١﴾ [القمر: 1]. «قيامت نزديك شد و ماه شكافت».

ب: علامات كبري

يا نشانه‌هاي بزرگ، نشانه‌هايي هستند كه اندكي پيش از قيام قيامت ظاهر مي‌شود و گويا آژير خطرند كه آغاز قيامت را اعلان مي‌كنند،‌ تعداد اين علامات ده تاست كه هيچكدام از آنها تاكنون تحقق نيافته است. از جمله:

خروج مهدي، خروج دجال، نزول حضرت عيسيu از آسمان به عنوان حاكم عادل كه صليب را مي‌شكند و دجال و خنزير را مي‌كشد، جزيه را منسوخ مي‌كند و به شريعت اسلام حكم مي‌كند. و يأجوج و مأجوج كه ظاهر شدند، عليه آنها دعا مي‌كند، و سرانجام آنها مي‌ميرند و سه تا خسوف پديد مي‌آيد، يكي در مغرب يكي در مشرق و يكي در جزيره العرب و دخان كه عبارت از دودي عظيم است كه از آسمان فرود مي‌آيد و مردم را مي‌پوشاند و بلند شدن قرآن از زمين به آسمان،‌ طلوع خورشيد از مغرب و خروج دابه،‌ و خروج آتش بزرگي از عدن (يمن) كه مردم را به سوي شام سوق مي‌دهد. اين آخرين علامت از علامات بزرگ قيامت است.

امام مسلم از حذيفه بن أسيد الغفاريt روايت مي‌كند كه گفت: در حالي كه ما داشتيم با هم گفتگو مي‌كرديم ناگهان پيامبرص حاضر شدند و فرمودند درباره چه گفتگو مي‌كنيد، گفتيم درباره قيامت،‌ فرمودند:

«إِنَّهَا لَنْ تَقُومَ حَتَّى تَرَوْا قَبْلَهَا عَشْرَ آيَاتٍ». صحیح مسلم، مستدرك حاكم شمارة: 8716.

«قيامت بر پا نخواهد شد تا اينكه قبل از آن ده نشانه را ببينيد».

از جمله: «دخان»، «دجال»، «دابه»، «طلوع خورشيد از مغرب»، « نزول حضرت عيسي»، «ياجوج و ماجوج»، «سه تا خسوف» و «آتش كه از يمن بيرون آمده» و مردم را به سوي ميدان محشر سوق مي‌دهد، را ذكر فرمودند. همچنين پيامبر مي‌فرمايند:

«يخرج في آخر أمتي الـمهدي يُسقيه الله الغيث وتخرج الأرضَ نباتها و يُعطي الـمالُ صِحاحاً و تكثر الـماشية، و تعظم الأمة يعيش سبعاً او ثمانياً يعني حججاً». «درآخر امت من مهدي خواهد آمد،‌ كه با آمدن او خداوند باران زياد خواهد بارانيد و مال صحيح و بدون عيب داده مي‌شود و زمين گياهانش را خواهد رويانيد، و حيوانات حلال گوشت زياد خواهد شد،‌ و امت نيرومند خواهد گرديد، ‌او هفت يا هشت سال عمر خواهد كرد».

در روايات آمده است كه اين علامات همانند دانه‌هاي تسبيح كه رديف هستند، پي در پي خواهد آمد،‌ يكي كه ظاهر شد ديگري نيز ظاهر خواهد شد، هر گاه تمام اين علامات تحقق يافت به مشيت و اجازة خدا، قيامت بر پا شده است.

مقصود از قيامت روزي است كه مردم با اراده پروردگارشان از قبرهايشان بيرون مي‌آيند تا اينكه محاسبه شوند، نيكوكاران پاداش و بدكاران عذاب مي‌بينند،‌ چنانكه خداوند متعال مي‌فرمايد:

﴿يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعٗا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبٖ يُوفِضُونَ ٤٣﴾ [المعارج: 43]. «روزي كه از گور‌ها شتابان بيرون آيند گويي كه آنان به سوي نشانه‌اي مي‌دوند».

روز قيامت در قرآن كريم باچندين نام ذكر گرديده است. از جمله: قيامت – قارعه – يوم الحساب – يوم الدين – الطامّه – الواقعة – الحاقّة – الصاخّة – الغاشية – وغيره. چنانكه خداوند متعال مي‌فرمايد:

يوم القيامة:

﴿لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ ١﴾ [القیامة: 1]. «به روز قيامت سوگند ياد مي‌كنم».

القارعة:

﴿ٱلۡقَارِعَةُ ١ مَا ٱلۡقَارِعَةُ ٢﴾ [القارعة: 1-2]. «فروكوبنده (آن) فروكوبنده چيست».

 يوم الحساب:

﴿إِنَّ ٱلَّذِينَ يَضِلُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ لَهُمۡ عَذَابٞ شَدِيدُۢ بِمَا نَسُواْ يَوۡمَ ٱلۡحِسَابِ ٢٦﴾ [ص: 26].

«بي‌گمان آنان كه از راه خدا گمراه مي‌شوند، به (سزاي) آنكه روز حساب را فراموش كردند، كيفري سخت (در پيش) دارند».

يوم الدين:

﴿وَإِنَّ ٱلۡفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٖ ١٤ يَصۡلَوۡنَهَا يَوۡمَ ٱلدِّينِ ١٥﴾ [الانفطار: 14-15].

«و بدكاران در دوزخند. روز جزا به آن درآيند».

الطامة:

﴿فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ٣٤﴾ [النازعات: 34]. «پس هنگامي كه رستاخيز بزرگ فرا رسد».

الواقعة:

﴿إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ ١﴾ [الواقعة: 1]. «(به ياد آر) هنگامي كه قيامت واقع شود».

الحاقة:

﴿ٱلۡحَآقَّةُ ١ مَا ٱلۡحَآقَّةُ ٢﴾ [الحاقة: 1-2]. «حاقه،‌ حاقه چيست؟».

الصاخة:

﴿فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ٣٣﴾ [عبس: 33]. «پس هنگامي كه آن بانگ گوش فرسا در رسد».

الغاشية:

﴿هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡغَٰشِيَةِ ١﴾ [الغاشیة: 1].

«آياخبرِ (قيامتِ) فرا گير به تو رسيده است».

=============================================

ارکان ایمان

تهیه و تنظیم: مركز پژوهش‌هاي علوم اسلامي دانشگاه اسلامی مدينه منوره

مترجم: عبدالله حيدري

منبع: islahnet.com

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن
خرید مدرک دیپلم خرید مدرک فوق دیپلم خرید مدرک لیسانس خرید مدرک دکتری خرید مدرک خرید مدرک دانشگاهی قانونی خرید مدرک دانشگاهی مدرک دانشگاهی قانونی مدرک دانشگاهی خرید مدرک معتبر خرید مدرک معتبر دانشگاهی مدرک معتبر مدرک معتبر دانشگاهی مدرک تحصیلی معتبر چگونه مدرک تحصیلی بگیریم از کجا مدرک تحصیلی بگیریم قیمت مدرک تحصیلی سایت خرید مدرک تحصیلی