Uncategorized

بخش چهارم دروغ، دروغگو و دروغ پردازی از دیدگاهٔ اسلام

﴿بخش چهارم﴾:
الله سبحانه و تعالی دماغ انسان را چنان زیبا خلق کرده است که از طفولیت، قابلیت جذب و خو گرفتن با عادات و افکار را دارد ، و میتواند با خوبی ها، و یا بدی ها عادت کند.
والدین، اطرافیان، محیط و ماحول نقش مهمی را، هم در گسترش و توسعه، و هم در انحطاط فکری اطفال و تشکیل شخصیت آیندهٔ شان، بازی میکند.
تعدادی از دانشمندان و محققین که بالای این موضوع پژوهش نمودند، با تصویر برداری از مغز انسان متوجه شدند مرکز دروغگویی و راستگویی در قسمت پیش روی مغز یا پیشانی قرار دارد و وقتی کسی دروغ می گوید، قسمت های پیشانی یا ناصیهٔ مغزش فعالیت بیشتری را انجام می دهد و آن قسمت مسئول مستقیم دروغگویی در انسان است.
در حالیکه قرآن کریم در سورهٔ علق آیات ۱۳-۱۶ به این موضوع سالیان قبل اشاره کرده؛
أَرَأَیْتَ إِنْ کَذَّبَ وَ تَوَلَّى.أَ لَمْ یَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ یَرى‏.کَلاَّ لَئِنْ لَمْ یَنْتَهِ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِیَهِ.ناصِیَهٍ کاذِبَهٍ خاطِئَهٍ.
به من خبر ده اگر (این طغیانگر) حق را انکار کند و به آن پشت نماید (آیا مستحق مجازات الهی نیست)؟!  آیا او ندانست که خداوند (همه اعمالش را)  می‌بیند؟!
چنان نیست که او خیال می‌کند، اگر دست از کار خود برندارد، ناصیه‌اش [= موی پیش سرش‌] را گرفته (و به سوی عذاب می‌کشانیم)،
همان ناصیه دروغگوی خطاکار را!
ناصیه، قسمت جلوی سر است که شامل پیشانی و بالای آن می‌شود و ﴿گرفتن شدید ناصیه﴾ ، اشاره به تسلط کامل و قهر و حکومت بر اوست به طوری که شخص نمی‌تواند خلاصی پیدا کرده و حرکت کند و یا به چپ و راست میل پیدا کند.
ناصیه، قسمت پیشانی و جلوی سر آدمی است که صفت کذب به آن نسبت داده شده است؛ و صاحب کسبِ آن، خود انسان است که الله تعالی با اعطای نعمت خود مختاری به بندگانش، آنها را ابتلأ و آزمایش میکند. ﴿برای شرح مفصلِ نعمتِ خود مختاری به مضمون ( مسلمانِ راستین) مراجعه کنید﴾
بخشی از مغز که دقیقاً زیر پیشانی قرار گرفته، مسئول دروغ پردازی و خطاکاری های آدمی و مرکز تصمیم‌گیری های اوست.
اگر این بخش از مغز برداشته شود، از آدمی سلب اختیار می‌شود؛ زیرا اختیار انسان به فعالیت این بخش بستگی دارد.
در مسایل فقهی میخوانیم که دیوانه و مجنون از ادای عبادات و نماز ساقط اند، چون این بخش دماغ در آنها فلج و نابکار است.
الله سبحانه و تعالی برای مجازات انسان به مرکز فرماندهی بزهکاری های او اشاره می‌فرماید «لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِیَهِ» یعنی، موی پیشانی‌اش را می‌گیریم و او را می‌کَشیم و به مجازات می‌رسانیم.
پیشرفت های علمی بعدی نشان میدهد که این ناحیه ی مغز در حیوانات ضعیف و کوچکتر است؛ به طوری که از عهده‌ی راهنمایی حیوان بر نمی‌آید و حیوان به حکم نیروی غریزی خدادادی حر کت می‌کند.
الله سبحانه و تعالی در آیه ی ۵۶ سوره‌ی مبارکه ‌ی هود نیز به این مطلب اشاره دارد:
« مَّا مِن دَآبَّهٍ إِلاَّ هُوَ آخِذٌ بِنَاصِیَتِهَا».
هیچ جنبنده‌ای اعم از انسان و غیر انسان نیست، مگر اینکه خدا بر او تسلط دارد و زمام اختیارش را در دست دارد.
مراد از «آخِذٌ بِنَاصِیَتِهَا»؛ موی پیشانی او را در دست دارد؛ این است که بر او تسلط کامل دارد.
در حدیثی، حضرت رسول کریم صلی الله و علیه و سلم میفرماید:
«اللَّهُمَّ إِنِّی عَبْدُکَ بْنُ عَبْدِکَ بْنُ أَمَتِکَ نَاصِیَتِی بِیَدِکَ» ﴿متن مکمل حدیث مبارک در پاورقی صفحه﴾
بارالها، همانا من بنده‌ی توام، فرزند بنده‌ی توام، فرزند کنیز توام، پیشانی (اختیار کار و امور) من به دست توست.
به همین دلیل است که حکمت الهی واجب کرده که این پیشانی در برابر بارگاه الهی به سجده افتد و سر خضوع و تواضع را در برابر او فرود آورد.
آنانیکه کمتر سجده میکنند، و سجده ی درست بجا نمی آورند، و در سجده ی شان خشوع و خضوع نیست، و یا سجده ی شان بر ریأ و عادت است، تمایل بیشتری به دروغ و دروغ پردازی دارند.
این یکی از تأثیرات معنوی نماز بر نمازگذار است که بی نمازان، کاهلان، و دزدانِ نماز، خود را (با استفاده ی ناجایزِ نعمت خود مختاری) از این درجات معنوی محروم کرده اند.
در روایات و احادیث مبارکه میخوانیم که انسان فاسق و فاجر، صفاتِ بدِ ﴿فسق و فجور﴾ را از همین دروغگوئی کسب کرده اند.
با راستگوئی و نیکوکاری، انسان به عالمِ بالا صعود میکند، و جایگاهش را میان صدیقین در می یابد.
اما دروغگو، نه مقامی دارد، و نه منزلتی، نه رفیقی، ونه هم شفیقی. رفقا و دوستان دروغگو، همانا شیاطین و ابلیس است که به دروغش و دروغ پردازی اش می افزایند.
سخن دروغ، کلام نادرست، تصویر سازی دروغ، افواهات، آوازه و شایعه افگنی، چاپ و نشر موضوعات غلط، نادرست و دروغ، ترسیم و انتشارِ تصاویرو کاریکاتور های دروغین و دور از کرامت انسانی، همه شامل مفهوم حدیث مبارکه ی زیر هستند که نه تنها مرتکبینِ آن را به درجات ﴿فاسق و فاجر﴾ نزول میدهد، بلکه، باعث فسق، فجور و فتنه میان دیگران نیز میشود.
یعنی، از دروغِ یک درغگو، چندین نفر دیگر به فسق و فجور مبتلأ شده، دروازه های فتنه میان اولاده ی آدم باز میگردد.

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند:

«إِنَّ الصِّدْقَ یَهْدِی إِلَی الْبِرِّ، وَإِنَّ الْبِرَّ یَهْدِی إِلَی الْجَنَّهِ، وَإِنَّ الرَّجُلَ لَیَصْدُقُ، حَتَّی یَکُونَ صِدِّیقًا، وَإِنَّ الْکَذِبَ یَهْدِی إِلَی الْفُجُورِ، وَإِنَّ الْفُجُورَ یَهْدِی إِلَی النَّارِ، وَإِنَّ الرَّجُلَ لَیَکْذِبُ حَتَّی یُکْتَبَ عِنْدَ اللَّهِ کَذَّابًا». بخاری (۶۰۹۴) ومسلم (۲۶۰۷)
همانا راستگویی، انسان را بسوی نیکی و نیکی، انسان را به بهشت می رساند. و شخص، به اندازه ای راست می گوید که در زمره ٔ صدیقین قرار می گیرد.
و همانا دروغگویی انسان را بسوی فسق و فجور سوق می دهد. و فسق و فجور انسان را به جهنم می کشاند. و شخص، به اندا زه ای دروغ می گوید که نزد خداوند، در زمرهٔ دروغگویان نوشته می شود.
بلی برادر و خواهر مسلمان!
دروغ انسان را به فسق، فجور و فتنه سوق میدهد، و آیندهٔ زیبای فرد را وارونه میسازد.
اسلام سرچشمه ی تمام خوبی هاست  وهیچ بدی در اسلام جایگاهی ندارد، لذا اسلام پیروانش را به تمام خوبیها سفارش می کند و از بدیها و مفاسد اخلاقی، تربیتی آنها را باز میدارد .
در دوستی، رفاقت و معاملات اگر صداقت و راستگوئی باشد، در آن خیر و برکت می آید و اگر دروغ جای راستی و صداقت را بگیرد، در آن صورت خیر و برکت از آن می رود .
الله سبحانه و تعالی فرماید:
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَکُونُواْ مَعَ الصَّادِقِینَ ﴿التوبه ۱۱۹﴾
ای مؤمنان از خدا بترسید و با راستان یار باشیدو هم می فرماید:
وَالصَّادِقِینَ وَالصَّادِقَاتِ ﴿الأحزاب ۳۵﴾
مردان راستگو و زنان راستگو. و نیز می فرماید:
فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَکَانَ خَیْراً لَّهُمْ ﴿محمد ۲۱﴾
همانا اگر با خدا راستی می کردند حقا که برای شان بهتر بود.
وقتی ما با خود راستی نکرده ایم، چگونه میتوانیم با خالق مان راست باشیم ؟
دروغ یکی از نشانه های نفاق و دورویی است، و کسی دروغ میگوید که فکر نفاق و شقاق و دوروئی در سردارد.
پیامبر اکرم صلی الله و علیه وسلم میفرمایند:
آیه المنافق ثلاث: إذا حدَّث کذب، وإذا وعد أخلف، وإذا ائتمن خان [متفق علیه]
نشانه ی منافق سه چیز است: چون سخن بگوید، دروغ گوید، و چون وعده کند، بدپیمانی نماید، و چون امین قرار داده شود، خیانت کند.
مؤمن واقعی دروغ نمی گوید. و به راستگوئی، امانتداری و نیکی اش پابند است، حتی اگر به قیمت جانش تمام شود.
از پیامبر صلی الله علیه و سلم سؤال کردند:
أیکون المؤمن جبانًا؟ قال: (نعم) قیل: أیکون المؤمن بخیلا؟ قال: (نعم) قیل: أیکون المؤمن کذابًا؟ قال: (لا) [مالک] یعنی:
﴿آیا مؤمن می تواند ترسو باشد؟ فرمودند: بلی. پرسیدند: آیا ممکن است بخیل باشد؟ فرمودند: بلی. پرسیدند: آیا ممکن است که مؤمن دروغگو باشد؟ فرمودند:  خیر.﴾
فرد دروغگو نمی تواند دروغش را پنهان نموده یا انکار کند، بلکه دروغش آشکار و رسوا می شود.

عزیزان گرانقدر:

لطفاً این مضامین خیلی مهم و حیاتی را با تمام خانواده، اقارب، دوستان، و همکاران تان شریک سازید، و در رشد فکری، عقیدتی، ایمانی و وجدانی همنوع تان اقلاً یک امر خیری را، مایه ی حصولِ صدقات جاریه ی تان سازید.
جزاکم الله خیراً!
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن