خانه / مطالب ویژه / دار اسلام و دار حرب

دار اسلام و دار حرب

دار اسلام:

عبارت از سرزمینی است که که مسلمانان در آن ساکن هستند و احکام اسلامی در آن به شکل علنی اجرا می شود. امام شافعی در این خصوص می گوید: دار اسلام عبارت است از هر سرزمینی که احکام اسلامی مانند تحریم زنان و سرقت در آن به شکل علنی اجرا شود و مسلمانان در آنجا سکونت داشته باشند، هر چند به همراه شان کسانی از اهل کتاب و اهذ ذمه نیز زندگی نمایند. و یا مسلمانان آن را فتح نموده و به کفار سپرده باشند، و یا اینکه مسلمانان در آنجا سکونت داشته باشند و بعد از چندی کفار ایشان را بیرون کنند.

بر این اساس شافعی ها می گویند: دار اسلام عبارت از هر سرزمین است که مسلمانان در آن زندگی می کنند و حرام های اسلام را حرام دانسته و حلال هایش را حلال می دانند و این را نیز اضافه کرده اند: هر سرزمینی که مسلمانان در قدیم و یا عصر حاضر آن را فتح کرده اند حتی اگر از آن اخراج شده باشند با زهم آن منطقه دار اسلام باقی می ماند.

امام ابوحنیفه رحمه الله در این خصوص تعریف دیگری دارد که وسیعتر از تعریف قبلی می باشد، وی می گوید: دار اسلام و دار کفر که به اسلام و یا کفر مضاف هستند به معنی سرزمین های اند که در آن اسلام و امنیت آن ظاهر است و یا سرزمین هایی که کفر و ترس در آن ظاهر است، و ظاهر بودن اسلام و یا کفر به معنی ظاهر و علنی بودن احکام آنها، که عبارت از امنیت و عدالت در دار اسلام و عدم امنیت و وجود ظلم در دار کفر می باشد. از تعریف امام ابوحنیفه رحمه الله چنین برداشت می شود که اضافه شدن دار به اسلام و یا کفر به معنی خود اسلام و کفر نیست، بلکه مقصود امنیت و یا خوب است.

یعنی: اگر در سرزمینی برای مسلمانان امنیت به شکل مطلق آن وجود داشت، دار اسلام است، و اگر در سرزمینی برای غیر مسلمانان به شکل مطلق امنیت وجود داشت و برای مسلمانان به شکل عموم خوف موجود بود آن دار کفر است. به این ترتیب نزد امام احکام بر مبنای امن و خوب بنا می شود نه بر اسلام و کفر، بناءً اعتبار و ارزش امنیت و خوب بیشتر است. بدائع الصنائع: 7/ 130 و 131 و ابن عابدین 3/253 و موسوعة الفقه باالکویت 20/202 و 203

به این اساس امام ابوحنیفه رحمه الله به اعمال می نگرد نه به اعتقاقدات، زیرا عقیده در قلب است، همچنین به اقوال نیز نمی نگرد، زیرا قول بدون عمل مصیبت و نفاق و هلاکت شمرده می شود.

دار حرب:

منظور مسلمانان از دار حرب سرزمینی است که با مسلمانان در جنگ باشد، یعنی با دولت اسلامی بجنگد و بین ایشان و مسلمانان دشمنی وجود داشته باشد و به قصد ریشه کن کردن و نابودی مسلمانان لشکر و امکانات فراهم نموده، بر علیه شان اقدام نماید و اعلان جنگ کند. این دشمنی بین مسلمانان و کفار از گذشته های دور همچنان به قوت وجود داشته است؛ به همین دلیل از قدیم الایام تعریف دار حرب برابر بوده است با سرزمین های در حال جنگ در همان دوران ها. و اما امروزه تعریف دار حرب کاملاً معروف است، که آن: سرزمین و یا دولتی است که جنگ بر علیه مسلمانان و یا منطقه ای از مناطق ایشان را به قصد نابودی و تجاوز و سرکشی، اعلان نماید. اما کسانی که جنگی بر علیه مسلمانان را اعلان نکنند، سرزمین شان دار حرب نیست، بلکه به آن دار عهد و یات دار صلح می گویند.

 

جهان اسلام در عصر حاضر (دردها، آرزوها)

نویسنده: دکتور توفیق الواعی

مترجم: مسعوده جامی

منبع: اصلاح نت

درباره ی اصلاح نت

همچنین ببینید

۱٩- از کارهای ضد و نقیض

هر زمانی‌که تیمی پیروز شود یا شکست بخورد و یا این‌که قیمت املاک یا سهام …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *