داستان آموزنده

داستان وفات امام ابوزرعه رازی – سرور حفاظ

امام ابوزرعه‌ رازی از بزرگان اهل حدیث در قرن سوم هجری است و همانگونه که از نام ایشان پیداست اصالتا اهل ری می‌ باشد.
تمکن وی در حفظ حدیث به حدی بود که خود وی می‌گوید:

“دویست هزار حدیث را چنان از حفظ دارم که کسان دیگر سوره‌ ی قل هو الله احد را از حفظ دارند”.

به همین سبب وی به “سرور حفاظ” شهرت داشت.
اسحاق بن راهویه محدث و فقیه بزرگ خراسان می‌ گوید:

“حدیثی که ابوزرعه ‌ی رازی آن را نشاسد، اساسی ندارد”.

اما آنچه می‌ خواهم آن را روایت کنم داستان تاثیر گذار وفات این امام بزرگ است که مطئمنا درس ‌های بسیاری را در خود دارد.
این داستان را گروهی از ائمه و حفاظ حدیث که در هنگام وفات این امام حضور داشتند نقل کرده‌ اند.
“حافظ ابوجعفر محمد بن علی شوشتری” این واقعه را چنین نقل می ‌کند:
در هنگام وفات امام ابوزرعه‌ ی رازی در ماشهران به نزد او آمدیم در حالی که ابوحاتم و محمد بن مسلم و منذر بن شاذان و گروهی دیگر از علما نیز آنجا بودند.
اینجا بود که این علما به یاد حدیث تلقین افتادند. (تلقین این است که در هنگام وفات شخص، کلمه‌ی لا إله إلا الله را به او بگوییم تا شخص در حال وفات آن را بگوید و این کلمه آخرین سخن او در دنیا باشد).
حافظ ابوجعفر شوشتری می‌ گوید: آن علما از اینکه کلمه‌ ی شهادتین را به یاد او بیاورند شرم کردند و هیبت امام ابوزرعه به آنان اجازه‌ ی چنین کاری را نداد پس با خود چاره‌ ای اندیشیدند و گفتند: بیایید حدیث را بیان کنیم. (یعنی سند حدیث را از اول آن بگوییم تا آنکه امام حدیث را کامل کند).
محمد بن مسلم گفت: “ضحاک بن مخلد از عبدالحمید بن جعفر از صالح بن ابی …” و از این بیشتر نگفت.
سپس ابوحاتم گفت: “ابوعاصم از عبدالحمید بن جعفر از صالح…” و جلوتر نرفت.
دیگر محدثان نیز ساکت ماندند و چیزی نگفتند.

اینجا بود که امام ابوزرعه‌ ی رازی امام بزرگ اهل حدیث در زمانه‌ ی خویش در حالی که در حال وفات بود چشمانش را گشود و بعد ذکر سند کامل حدیث گفت:

“از معاذ بن جبل که گفت: رسول الله ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ فرمود: هر که آخرین سخنش لا إله إلا الله باشد به بهشت داخل می‌شود.[۱]
و جان به جان آفرین تسلیم کرد.” [پایان حکایت از زبان ابوجعفر شوشتری]

گفته ‌اند لحظه‌ی وفات خلاصه ‌ای است از همه ‌ی زندگی انسان، و انسان نمی ‌تواند در این لحظه جز حقیقت درون خود را نشان دهد، و چه زیباست داستان وفات این مرد بزرگ که همه‌ ی زندگی خود را صرف رساندن پیام رسول الله ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ به امت ایشان کرده بود و در پایان نیز با ذکر حدیثی از رسول الله ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ با سند آن، و گفتن کلمه‌ی “لا إله إلا الله” جان به جان آفرین تسلیم کرد، گویا اینکه این لحظه، خلاصه ‌ای بود از زندگی این امام بزرگ.

منبع : بیداری

برچسب ها
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن