خانه / علوم قرآن و حدیث / قرآن / “رُشد” در قرآن

“رُشد” در قرآن

رُشد آن چه چیزی بود، که اصحاب کهف طلب کردند و به خاطر آن با تحمّل تمامی مشکلات و سختی ها به غار پناه بردند؟

یاران غار از خداوند حکیم به جای نصرت و کمک و نجات از دست دشمنان و چیره شدن بر آنها و به جای مقام و پست و سلطنت، رُشد را مسئلت نمودند.

گفتند: (( رَبَّنا آتِنا مِن لَدُنْکَ رَحْمَهً وَهَیِّئ لَنا مِن اَمرِنا رَشَداً ))کهف ۱۰

پروردگارا: ما را از رحمت خود بهره مند کن و راه هدایت و راه یابی را برای من فراهم فرما.

طلب و دعای آنها برای { رُشد }بود.

آیا می دانید جنّ ها از خداوند بعد از اینکە اولین بار بود، وحی الهی و کلام آسمانی را می‌شنیدند،چه چیزی را طلب کردند؟

آنها نیز { رُشد } را مسئلت نمودند.

گفتند: (( اِنّا سَمِعنا قُرآناً عَجَباً یَهْدی اِلَی الرُّشْدِ فَآمَنّا بِهِ ))جن ۱-۲

ما قرآنی زیبا و شگفتی را شنیده ایم که همگان را به راه راست رهنمود می‌سازد و ما بدان ایمان آورده ایم.

حتی خداوند منان در قرآن کریم می فرماید:(( وَ اِذا سَألَک عِبادی عَنّی فإِنِّی قَریب اُجیبُ دَعْوَهَ الدّاعِ اذا دَعان فَلْیَستَجیبوا لی وَ لْیُؤمِنوا بی لَعَلّهم یَرشُدون))بقره ۱۸۶

هنگامی که بندگانم از تو درباره من بپرسند ؟ بگو من نزدیکم و دعای دعا کننده را که مرا بخواند پاسخ می‌گویم پس آنان هم دعوت مرا بپذیرند و به من ایمان بیاورند تا آنان راه یابند و با نور ایمان به مقصد برسند.

 ارُشد چیست؟

رُشد این است:

۱- حقیقت و واقعیت را در یابیم.

۲- رُشد این است که محکم و استوار پا نهیم.

۳- فقط به راه راست قدم بنهیم.

هرگاه خداوند تو را رهنمود کند و مورد لطف قرار دهد، قطع به یقین خیر بزرگی به تو رسیده است؛ و برکت و رحمت بر قدم هایت روان گشته است؛ به همین خاطر خداوند توصیه می فرماید: که مرتّب دعا کنیم که رُشد و ترقّی را نصیب ما گرداند.

(( و قل عسی ان یهدینی ربی لأقرب من هذا رشدا ))کهف ۲۴

بگو: امید است پروردگارم مرا رهنمود کند، که از این چیزی که مدّ نظر است، هدایت بخش تر و به صلاح نزدیکتر باشد.

 نتیجه گیری از این آیه:

۱- به وسیله رُشد تمامی مراحل معنوی و مادی کوتاه می شوند؛ یعنی: زودتر به مقصد می‌رسیم؛ دشمنی ها رو به افول پیدا می‌کنند؛ نتیجه پُر ثمر تر و بزرگ تر به دست می آید؛ آنگاه که خداوند متعال تو را [ وَلِیاًّ مُرْشِداً ] باشد.

۲- وقتی که موسی به مرد صالح رسید، چیزی جز یک امر واحد نخواست و آن اینکه (( هَلْ اَتَّبِعُکَ عَلی اَنْ تُعَلِّمَنِ مِمّا عُلِّمْتَ رُشْداً ))کهف ۶۶

آیا می پذیری از تو پیروی کنم، بدان شرط که از آنچه مایه رُشد و صلاح است و به تو آموخته شده است، به من بیاموزی؟

حضرت موسی فقط از مرد صالح خواست به او رُشد آموزش دهد .

۳- هرگاه که خدای سبحان ِمتعال برای ما اسباب رشد را فراهم گرداند، قطع به یقین باید بدانیم که برای ما اسباب رسیدن به نجات دنیا و آخرت را مرحمت فرموده است.

والسلام علی من اتبع الهدی

منبع :کانال ا.د.وصفی ابو زید

مترجم: ابراهیم مهرابیان

سایت سوزی میحراب

درباره ی اصلاح نت

همچنین ببینید

تدبر در قرآن، بررسی تدبر در بین فهم و مفهوم

نویسنده: طه جابر علوانی/ مترجم: علی غفوری وقتی موضوع تعریف قرآن به ما ارائه می‌شود …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *