خانه / فرهنگ و جامعه / فکر و دعوت / شخص مکلف که ملزم به اسلام آوردن و عمل به شریعت

شخص مکلف که ملزم به اسلام آوردن و عمل به شریعت

مکلفی که ملزم به اسلام آوردن و عمل به شریعت است: شخص عاقلِ بالغی است که دعوت اسلام به او رسیده و حجت بر وی تمام شده است.

علی رضی الله عنه از رسول الله صلی الله علیه وسلم روایت می کند که فرمودند: {رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلَاثَةٍ: عَنْ النَّائِمِ حَتَّی یَسْتَیْقِظَ، وَعَنْ الصَّبِیِّ حَتَّی یَحْتَلِمَ، وَعَنْ الْمَجْنُونِ حَتَّی یَعْقِلَ} “قلم از سه فرد برداشته شده است: از خوابیده تا آنکه بیدار شود، و از کودک تا وقتی بالغ گردد، و از دیوانه تا آنکه سر عقل آید. روایت ابو داود و ترمذی. آلبانی آن را در “صحیح سنن أبی داود” صحیح دانسته است.

در «الموسوعة الفقهیة» آمده است:

“جمهور فقها بر این هستند که مناط تکلیف در انسان بلوغ است نه تمییز، و واجبات بر کودکی که قدرت تمییز و تشخیص دارد واجب نیست و به سبب ترک آن یا انجام محرمات در آخرت مجازات نمی ‌شود؛ زیرا رسول الله صلی الله علیه وسلم می ‌فرماید: «قلم از سه فرد برداشته شده: از خوابیده تا بیدار شود، و از کودک تا بالغ گردد، و از دیوانه تا به عقل آید».

و در همین دایرة المعارف آمده است:

“فقها بر این اجماع دارند که عقل، مناط و محور تکلیف در انسان است، بنابراین هیچ عبادتی از جمله نماز یا روزه یا حج یا دیگر اعمال بر کسی که عقل ندارد مانند دیوانه واجب نیست، اگرچه مسلمان و بالغ باشد”.

همچنین شیخ الاسلام ابن تیمیه رحمه الله می‌ فرماید:

“زیرا کتاب و سنت دال بر این هستند که الله کسی را مجازات نمی‌ کند مگر پس از ابلاغ رسالت به او، پس هر کس که دین بالکلی به او نرسیده مستقیم مجازاتش نمی‌ کند، و هرکس به اجمال اما بدون برخی تفاصیل و جزئیات به او رسیده عذابش نمی ‌دهد مگر در مواردی که حجت رسالت بر وی اقامه شده باشد، و این مانند سخن الله متعال است که می ‌فرماید: {لِئَلَّا یَکُونَ لِلنَّاسِ عَلَی اللَّـهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ}. نساء:165.

ترجمه: تا بعد از آمدن این پیامبران برای مردم بر الله حجتی نباشد.

و این سخن الله متعال:

{یَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ أَلَمْ یَأْتِکُمْ رُسُلٌ مِنْکُمْ یَقُصُّونَ عَلَیْکُمْ آیَاتِی}. انعام: 130

ترجمه: ای گروه جن و انس، آیا از میان شما فرستادگانی برای شما نیامدند که آیات مرا بر شما بخوانند؟

و آنجا که می ‌فرماید:

{أَوَلَمْ نُعَمِّرْکُمْ مَا یَتَذَکَّرُ فِیهِ مَنْ تَذَکَّرَ وَجَاءَکُمُ النَّذِیرُ}. فاطر: 37

 ترجمه: مگر شما را به آن اندازه عمر دراز ندادیم که هر کس که باید در آن عبرت گیرد، عبرت می ‌گرفت و آیا برای شما هشدار دهنده نیامد؟

و این گفته ‌ی الله عزوجل که:

{وَمَا کُنَّا مُعَذِّبِینَ حَتَّیٰ نَبْعَثَ رَسُولًا}. اسراء: 15

ترجمه: و ما عذاب نخواهیم داد مگر اینکه پیامبری را بفرستیم”. مجموع الفتاوی: 12/493

به زبان آوردن شهادتین، برای کسی که توانایی گفتنش را دارد شرط ورود به اسلام است.

شیخ الاسلام ابن تیمیه رحمه الله می فرماید:

“پس اما اگر با وجود توانایی شهادتین را به زبانش نیاورد به اتفاق مسلمانان کافر است و نزد سلف امت و امامان و جماهیر علما در باطن و ظاهر کافر به شما می ‌رود”. مجموع الفتاوی:7/609

برگرفته از: https://islamqa.info با اندکی تصرف

ام احمد

والله اعلم

درباره ی اصلاح نت

همچنین ببینید

نشانه های دوستی با مؤمنین

1ـ هجرت از دار کفر به سوی دار اسلام: هجرت: یعنی ترک دار کفر و …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *