محمد ﷺ و کودکان

احمد الشقیری

ترجمه : عبدالحمید صدیقی

ام خالد رضی الله عنها یکی از صحابه درمورد اتفاقی که در زمان کودکی اش با پیامبر صلی الله علیه و سلم اتفاق افتاده بود تعریف می کند و می گوید: با پدرم به نزد پیامبر آمدیم و لباس زرد رنگی پوشیده بودم. و پیامبر از این لباس خوشش آمد و تعریفش را کرد و گفت: چه خوب است چه خوب است (یعنی لباس قشنگی است)

ببینید پیامبر صلی الله علیه و سلم چگونه با دختران برخورد می کند، ایشان می داند که دختران دوست دارند از لباسشان تعریف کنند پس این کار را انجام دادند.

پیامبر با پدرم صحبت می کرد و من با خاتم پیامبریشان بازی می کردم، پدرم من را از این کار منع کرد. پیامبر صلی الله علیه و سلم با نهایت مهربانی و آرامی فرمودند: رهایش کن.

و زمانی که از پیش پیامبر می رفتند دوباره پیامبر از لباس ام خالد تعریف کرد و فرمودند: چه خوب است چه خوب است ابلی و اخلقی ابلی و اخلقی ابلی و اخلقی (یعنی تا عمر داری این لباس همراهت باشد – یعنی خداوند عمرت را طولانی کند) و دعای عمری طولانی برایش کرد.

تعامل پیامبر صلی الله علیه و سلم با این کودک را ببینید چقدر حکیمانه است. و قصه های پیامبر با کودکان عجیب است.

روایت می شود پیامبر صلی الله علیه و سلم نماز می خواند و عمامه دختر زینب (نوه اش) را حمل می کرد. و در روایتی آمده وقتی سجده می کرد او را در کنارش بر روی زمین می گذاشت و وقتی از سجده بلند می شد او را در آغوش می گرفت.

این رفتار پیامبر را تصور کنید. این قصه ها خوانده نمی شود که سریع از آن بگذریم، رفتار پیامبر را باید تصور کرد و عملی کرد.

تصور کنید الان شخصی در مسجد است و کودکش را در آغوش گرفته و نماز می خواند. مردم به او چه می گویند؟! شاید مردم با دیدن این اتفاق تعجب کنند، اما پیامبر با کمال مهربانی این کار را انجام داده است.

دکتر علی العمری جمله قشنگی می گوید: وقتی سیره ی پیامبر با کودکان را می خوانم و هر موقع موضوع کودک باشد احساس می کنم که دنیا به خاطر کودک ایستاده است.

زمانی که پیامبر صلی الله علیه و سلم خطبه می خواند و می بیند حسن و حسین پایین هستند، از منبر پایین می آید و آن ها را در آغوش می گیرد و خطبه را ادامه می دهد.

آیا در زندگیتان اینچنین مواردی را دیده اید؟ حتی شاید خیلی از مردم عصبانی شوند که خطیب این کار را انجام دهد، ولی پیامبر با کودکان اینگونه برخورد می کرد.

بعضی مواقع، زمانی که در سجده بود، حسن و حسین بر دوشش سوار می شدند و ایشان سجده اش را طولانی می کرد، و اگر کودکی گریه می کرد نمازش را کوتاه می کرد. نماز را بر حسب اتفاقی که برای کودکان می افتاد طولانی یا کوتاه می کردند!

اگر پیامبر صلی الله علیه و سلم الان در خانه ما بود از این تعاملمان با کودکان راضی بود؟! یا نه؟! اگر می خواهیم پیروی کنیم پس از ایشان صلی الله علیه و سلم پیروی کنیم.

قصه های ادب کردن کودکان، ظلم کردن و خرد کردن و سختیگیری های کودکان زیاد است. فکر نمی کنم اگر پیامبر بیاید و این ها را ببیند خوشحال شود.

پس احساس کنیم که پیامبر در خانه هایمان است و همانگونه که ایشان با کودکان رفتار می کردند ما نیز با آن ها همان رفتار را داشته باشیم.

سایت تابش

درباره ی اصلاح نت

همچنین ببینید

محمد ﷺ و جوانان خطاکار (2 – پایانی)

برگرفته از برنامه *لو کان بیننا* (احمد الشقیری) عبدالحمید صدیقی قشنگ ترین قسمت های سیرت …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *