Uncategorized

مسلمان در تمام امور زندگی مسئول است

﴿بخش چهاردهم﴾:
الله سبحانه و تعالی همه انسانهارا مسئول آفریده است، و صرف این نیست که انسان مسلمان پنج وقت نمازش را ادأ کند، روزه بگیرد، حج برود، زکات بدهد، و…. ولی بزرگ ترین امری که بر دوشش است، از آن شانه خالی کند. مسلمان در تمام امور زندگی مسئول است و بر این امر نزد الله تعالی مواخذه میشود.
حاکم در قبال ملت ، مرد در قبال خانواده اش ، عالم و مرشد در قبال مسلمانان دیگر ، مدیر در قبال کارمندان ، فرمانده در قبال لشکر ، و سایرین به همین صورت مسئول اند.
سکوت در قبال گناه اعضای خانواده، اقارب، دوستان، مردم و جامعه حرام است اما هدایت شان وظیفه ی ما نیست چرا که هدایت مربوط الله سبحانه و تعالی است ، پس بایستی امر به معروف و نهی از منکر کرد تا مسئولیت هر فردِ مسلمان، نزد الله سبحانه و تعالی انجام شود.
اگر مسلمان گناهی را ببینند و از آن سکوت کنند و هیچ عکس العملی نشان ندهند قطعاً نزد پروردگار مسئول خواهد بود چرا که سکوت در برابر گناه به معنی تائید گناه تلقی شده و مردم برای انجام بیشتر گناه جسور تر می گردند.
اگر پدر، مادر، برادر، خواهر و یا یکی از اقارب گناهی را در خانواده اش ببیند و از آن منع نکند، در ارتکاب گناه اعضای خانواده شریک خواهد بود، چون احساس عدم مسئولیت وی در مقابل ارتکاب گناه، به معنی تائید وی است.
ارتکاب و ترویج گناهان در جامعه تأثیرات زیادی دارد که از آن جمله:
از بین رفتن علم، از بین رفتن رزق، افتادن ترس و وحشت بین او و مردم، سخت شدن کارها، تاریکی دل، تخریب دل و بدن، کم شدن عمر و برکتِ زندگی، به وجود آمدن ذلت و خواری، دین گریزی، بی غیرتی، گماشتن حکام بی دین و مشرک بر ملت، و بالاخره رسوایی در محضر الهی است.
الله تعالی شخص و یا جامعه ای را خوار و ذلیل کند، دیگر، کسی توان تکریم آن جامعه را ندارد، تا زمانی که مردم، بسوی الله تعالی توبه آورند و تقوای الهی را پیشه کنند.
وَمَنْ یُهِنِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ مُکْرِمٍ (حج ۱۸)
و هرکس خداوند او را بی ارزش کند هیچ کسی نمی تواند او را گرامی بدارد.
در حدیثی از رسول الله (صلی الله علیه و سلم) آمده است :
إِنَّ المُؤْمِنَ یَرَى ذُنُوبَهُ کَأَنَّهُ قَاعِدٌ تَحْتَ جَبَلٍ یَخَافُ أَنْ یَقَعَ عَلَیْهِ، وَإِنَّ الفَاجِرَ یَرَى ذُنُوبَهُ کَذُبَابٍ مَرَّ عَلَى أَنْفِهِ
مومن گناهی که انجام می دهد فکر می کند کوهی بر سر او افتاده است و فاجر و گناهکار گناهش را مانند این می بیند که مگسی بر بینیش قرار دارد.
انسان مسلمان هر آنگاهی که با سلاح تقوا و ایمان مجهز است، میتواند دل کوه را بشگافد و با تقوایش عدالت را برقرار کند.
اما آنگه که بر خودش، دینش، خالقش و مردمش ظلم میکند، دیگر قدرتی او را نیست و به حباب های کف دریا میماند که میترکند و نابود میشوند.
چرا در جامعه ای که اکثریت مطلق آن را مسلمانان تشکیل میدهد، ریس جمهورش عقاید دینی و مذهبی رعیتش را نادیده گرفته، برای خشنودی همسر نصرانی اش، کلیسائی را به مبلغ پنج میلیون دالر، از بودجه ی دولت که پول رعیت بیچاره است، اعمار میکند؟
این همه، برمیگردد به نبودِ تقوای، اختلافات جاهلی میان اقشار و رعیت ، علاقه ی وحشتناک به ارتکاب گناهان، تعدی و ظلم بیش از حد در جامعه.
ظلم‏ در لغت، به معنای ‏کار بی‌جا انجام دادن، خروج از حد میانه‌روی است. ظلم به این معنا، جامع همه رذایل، و ارتکاب هر یک از زشتی‌های شرعی و عقلی را شامل است. و این، ظلم به معنای اعم است.
برای ظلم، معنای دیگری نیز وجود دارد که عبارت است از: ضرر و اذیت رسانیدن به ‏غیر، از قبیل:
کشتن و یا زدن، دشنام و فحش دادن، غیبت کردن، دروغ گفان، تهمت بستن، تصرف کردن مال ‏غیر به ناحق و یا غیر اینها از کردار یا گفتاری که باعث اذیت دیگری شود. و این، ظلم به معنای اخص است.
بیشتر آنچه در کتاب و سنت، و عرف مردم ذکر می‌شود این معنا مراد است.
پس اصطلاح معروف «ظلم‏» به معناى رعایت نکردن حق است. در این تعریف، حق جایگاهى محورى دارد.
ظلم از گناهان کبیره، و عذاب آن اشد، و ندامت آن بیشتر، و وبال آن بالاتر است.
در قرآن کریم بر ظالمان لعن شدید وارد شده، و در روایات متواتر مذمت و نکوهش عظیم و تهدید بر آن ثابت است.
اعتراض یک مسلمان در برابر ظلم، منحصر به کشور و دین خودش نبوده و نارضایتی او نیز نه تنها در حد اعتراض زبانی، بلکه امری قلبی و درونی است.
اگر ظلم کسی ثابت شود، آن ظلم یکی از مهم‌ترین مصادیق منکر بوده و دیگر سکوت در مقابل آن جایز نخواهد بود.
مسلمان واقعی همواره از ظلمی که در جامعه وجود دارد، رنج می‌برد، اما سکوت و قیام او تنها برای الله سبحانه و تعالی است، نه برای منافع شخصی، حزبی و گروهی.
وظیفه‌ی دینی و انسانی هر مسلمان این است که به هیچ ظلمی در سراسر نقاط جهان رضایت نداشته و هدف او نیز در راستای ارتقای مفاهیم دینی اسلام و اصلاح امور مسلمانان باشد.
مسلمان واقعی ظلم را یکی از بزرگ‌ترین مصادیق منکر شناخته و بنابر وظیفه‌ی دینی خود در برابر آن بی تفاوت نخواهد بود.
او در برابر ظلم‌های اجتماعی و حاکمان ظالم نیز سکوت نخواهد کرد، البته اگر توانایی اعتراض داشته باشد، آن‌را مؤثر بداند و مفسده‌ای بالاتر از ظلم انجام شده در پی اعتراض او به وجود نیاید.
اسلام  کمک بر ظلم را از زشت ترین گناهان برشمرده است و در قرآن کریم  و روایات رسول کریم صلی الله علیه وسلم مذمت شده است.
یکى از زشت ترین گناهان، یارى ستمکاران و ظالمان و مجرمان است، و سبب مى شود که انسان در سرنوشت شوم آنها شریک باشد.
اصولاً ظالمان و ستمگران و افرادى همچون فرعون، در هر جامعه اى افراد خاصى هستند، و اگر توده ی جمعیت با آنها همکارى نکنند، فرعون ها، فرعون نمى شوند.
این گروهى از مردم زبون و ضعیف، و یا فرصت طلب و دنیاپرست هستند، که اطراف آنها را مى گیرند، و دست و بال آنها و یا حداقل سیاهى لشکرشان، مى شوند، تا آن قدرت شیطانى را براى آنها فراهم مى سازند.
امن، آرامش و امنیت، زمانی در یک جامعه برقرار میشود که مردم تقوای الهی را پیشه کنند، به شرک رو نیاورند و طالب هدایت باشند. چند در صد اطرافیان شما طالبِ هدایت هستند عزیزان و سروران من؟
ٱلَّذِینَ ءَامَنُواْ وَلَمۡ یَلۡبِسُوٓاْ إِیمَٰنَهُم بِظُلۡمٍ أُوْلَٰئِکَ لَهُمُ ٱلۡأَمۡنُ وَهُم مُّهۡتَدُونَ [الأنعام: ۸۲].
«کسانی که ایمان آوردند و ایمان شان را به شرک نیامیخته‌اند، آنانند که امنیت و (آرامش) دارند و آنان هدایت شدگانند».

بلی، برادر و خواهر مسلمان!

تقوای نداریم که آرام نداریم….
عزیزان گرانقدر:
لطفاً این مضامین خیلی مهم و حیاتی را با تمام خانواده، اقارب، دوستان، و همکاران تان شریک سازید، و در رشد فکری، عقیدتی، ایمانی و وجدانی همنوع تان اقلاً یک امر خیری را، مایه ی حصولِ صدقات جاریه ی تان سازید.
جزاکم الله خیراً!
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن