خانه / مقالات / جادو و جادوگری / معالجۀ مسنون ‏سحر و چشم بد – 7

معالجۀ مسنون ‏سحر و چشم بد – 7

معالجهء مسنون جادو

 

معالجهء جادو بر دو نوع است: قسم اول آن قبل از مرض يعني قبل از اثر جادو، تا جادو بالايش تأثير نکند و قسم دوم آن معالجهء بعد از جادو مي باشد.

 

قسم اول معالجهء جادو (قبل از وقوع):

اگر مي خواهيد جادو نشويد، هدايات لازمهء ذيل را مراعات نماييد:

  1. انجام دادن تمام فريضه ها، ترک همه محرمات و توبه از همهء گناهان.
  2. بکثرت تلاوت قرآن مجيد (حد اقل روزي يک جزء).
  3. اهتمام به اذکار شرعي، مثلاً:

الف: بِسْمِ اللهِ الَّذِيْ لاَ يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي اْلأَرَضِ وَلاَ فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ (سه دفعه صبح و شام). ابوداود 4/323، ترمذي 5/465

بنام خداييکه با اسم او هيچ چيز نه در زمين و نه در آسمان ضرر رسانيده مي تواند و خداوند شنوا و داناست.

فضايل: از عثمان بن عفان رضي الله عنه روايت است که رسول الله صلي الله عليه وسلم  فرمودند: هر بنده اي که صبحگاهان هر روز و در ابتداي هر شب دعاي فوق را سه دفعه بخواند، هيچ چيز به وي ضرري رسانيده نمي تواند.

نظر به اهميتي که اين دعا دارد، بايد با اهتمام خاصي خوانده شود.

ب: خواندن آيت الکرسي:

﴿اللّهُ لاَ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ﴾ بقره: 255. (بعد از هر نماز) حاکم 1/562 و صححه الالباني في صحيح الترغيب و الترهيب 1/273

(خداوند هيچ معبودى «بحق» جز او نيست، خداوندى كه زنده و قائم به ذات خويش است، هيچ گاه خواب سبك و سنگين او را فرا نمي‌گيرد، براى اوست آنچه در آسمان‏ها و زمين است، كيست كه نزد او جز به فرمانش شفاعت كند، آنچه را پيش روى آنها «بندگان» و پشت سر آنهاست مي‌داند، و از گذشته و آينده‏ى آنان آگاه است، آنها جز به مقدارى كه او بخواهد احاطه به علم او ندارند، كرسى او آسمان‏ها و زمين را در برگرفته و حفظ و نگهدارى آسمان و زمين براى او گران نيست، و او بلند مرتبه و باعظمت است).

 فضايل: از حضرت ابي بن کعب رضي الله عنه روايت است که وي را باغ خرماي بود که در آن ذخيره اي از خرما داشت و آن ذخيرهء خرما روز بروز کم مي شد، فلهذا وي شبي بر آن پاسباني نمود، ناگهان دابه اي (حيوان چارپا) را ديد که مانند بچهء نوبالغ آمد. وي (ابي بن کعب رضي الله عنه) بر وي سلام داد و او سلام را عليک گفت، پس ويرا مخاطب قرار داده گفت: تو چيستي؟ جن هستي يا انسان؟

وي گفت: من جن هستم.

ابي بن کعب گفت: دستت را به من بده، وي دستش را داد، ديد که دست او مانند دست سگ و موي او مانند موي سگ است.

ابي بن کعب رضي الله عنه پرسيد: آيا خلقت جن همينگونه است؟

وي گفت: هر آئينه جن ها ميدانند که در بين ايشان مردي قوي تر از من نيست.

حضرت ابي بن کعب گفت: براي چه اينجا آمده اي؟

گفت: براي ما اطلاع رسيد که تو صدقه را دوست داري، لذا آمدم که از غذاي تو حصهء خود را دريافت بدارم.

حضرت ابن بن کعب رضي الله عنه پرسيد: کدام چيز ما را از شما نجات مي دهد؟

گفت: آيتيکه در سورهء بقره است: ﴿اللّهُ لاَ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ …﴾ هر کسيکه اين آيت را شامگاه قرائت کند، تا صبح ازما محفوظ مي ماند و هر که آنرا در وقت صبح تلاوت کند، تا شام از ما در امان مي باشد.

صبح شد، حضرت ابي بن کعب رضي الله عنه نزد رسول الله صلي الله عليه وسلم  آمد و اين ماجرا را به آنحضرت صلي الله عليه وسلم حکايت کرد. رسول الله صلي الله عليه وسلم  فرمودند: آن خبيث راست گفته است.

 

ج: خواندن: ﴿قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ * اللَّهُ الصَّمَدُ * لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ * وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُواً أَحَدٌ﴾. اخلاص: 1- 4

(بگو خدا يگانه است، خدا، بى نياز است، نه زاده، و نه زاده شده است، و نه همتايى دارد).

سورهء فلق: ﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ * مِن شَرِّ مَا خَلَقَ * وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ * وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ * وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ﴾. فلق: 1 – 5

 (بگو پناه ميبرم به خداوند سپيده دم. از شرّ آنچه آفريده است، و از شرّ شب بدانگاه كه كاملاً فرا ميرسد، و از شرّ كسانى كه در گره ها مي‌دمند، و از شرّ حسود بدانگاه كه حسد ميورزد).

سورهء ناس: ﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ * مَلِكِ النَّاسِ * إِلَهِ النَّاسِ * مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ * الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ * مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ﴾ ناس:1 – 6

(بگو پناه ميبرم به پروردگار مردمان، به مالِك و حاكِم «واقعى» مردم، به معبودِ «بحقِ» مردم، از شرّ وسوسه‏گرى كه واپس ميرود، از وسوسه‏گرى است كه در سينه‏هاى مردم به وسوسه ميپردازد، «در سينه‏هاى مردمانى» از جن‏ها و انسان‏ها).

سه سه دفعه بعد از نماز صبح وشام و يک يک دفعه پس از نمازهاي ظهر (پيشين) و عصر و عشاء (خفتن) خوانده شود. ابوداود 4/322، ترمذي 5/567، صحيح الترمذي 3/182

فضايل: از حضرت عبد الله ابن خبيب رضي الله عنه روايت شده که رسول الله صلي الله عليه وسلم  برايم فرمود: چون شب مي کني يا صبح مي نمائي، سه بار ﴿قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ…﴾ و معوذتين ﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ﴾و ﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ﴾. را بخوان، تو را از هر چيز کفايت مي کند.

د: خواندن: لاَ إِلَهِ إِلاَّ اللهِ وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ. (صد دفعه صبح) بخاري 4/95 و مسلم 4/2071

نيست هيچ معبود برحقي جز الله جل جلاله که يگانه است و شريک ندارد. اوراست، پادشاهي و اوراست ستايش و او بر هر چيز قادر و تواناست.

فضايل: از حضرت ابو عياش رضي الله عنه روايت شده که نبي کريم صلي الله عليه وسلم فرمودند: کسيکه در صبحگاه صد مرتبه اين دعا را بخواند، پاداشش چنان است که گويا ده غلام را آزاد کرده باشد. و برايش صد حسنه نوشته مي شود، و صد گناهش عفو مي گردد و از برکت اين دعا از شر شيطان تا شام محفوظ مي باشد و هيچکس در روز آخرت به اعتبار اجر و ثواب از اين شخص پيش نخواهد بود، مگر کسيکه آنرا از صد مرتبه زياد تر خوانده باشد. بخاري 4/95 و مسلم 4/2071

هـ: محافظت بر اذکار صبح و شام (به بخش اذکار صبح و شام در اخير کتاب مراجع شود).

و: محافظت بر اذکار بعد از نمازها.

ز: محافظت بر اذکار خواب

ح: محافظت بر اذکار بيدار شدن از خواب.

ط: محافظت بر اذکار هنگام داخل شدن و خارج شدن از منزل.

 

دعاي خروج از منزل:

بِسْمِ اللهِ، تَوَّكَّلْتُ عَلَى اللهِ، وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللهِ. ابوداود 4/325 و ترمذي 5/490

(به نام خدا، بر خدا توكّل كردم، و هيچ قدرت و توانائى جز از طرف خدا نيست).

دعاي داخل شدن به منزل:

بِسْمِ اللهِ وَلَجْنَا، وَبِسْمِ اللهِ خَرَجْنَا، وَعَلَى رَبِّنَا تَوَكَّلْنَا. أبو داود 4/325، و علامه ابن باز در كتاب ( تحفه الأخيار ص28) آنرا حسن دانسته.

(به نام الله داخل شديم، و بنام الله خارج گشتيم، و بر پروردگارمان توكّل نموديم).

 محافظت بر اذکار سواري:

بِسْمِ اللهِ، الْحَمْدُ ِللهِ ﴿سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ * وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ﴾ (الْحَمْدُ ِللهِ، الْحَمْدُ ِللهِ، الْحَمْدُ ِللهِ، اللهُ أَكْبَرُ، اللهُ أَكْبَرُ، اللهُ أَكْبَرُ، سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ إِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ فَاغْفِرْ لِيْ، فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ إِلاَّ أَنْتَ.)

(به نام الله! حمد از آنِ الله است، پاك است آن ذاتى كه اين مركب را در اختيار ما قرار داد در حالى كه ما نمى توانستيم آن را مسخّر گردانيم، همانا بازگشت ما به سوى پروردگار است، آنگاه سه بار الحمد لله، و سه بار الله اكبر، و يك بار لا إله إلاَّ الله بخواند، و سپس بگويد: اى الله! تو پاك و منزّه هستى، من بر خود ستم نموده ‏ام، مرا ببخشاى، چرا كه بجز تو كسى ديگر گناهان را نمى آمرزد).

وقتيکه نبي کريم صلي الله عليه وسلم به مرکب نزديک مي شدند، بسم الله مي گفتند و هنگامي که بالاي رکاب پا مي ماندند، الحمد لله مي گفتند، و وقتيکه برابر مي نشستند، سبحان الذي را تا آخر مي خواندند. ابوداود 3/34، ترمذي 5/501

 

محافظت بر اذکار دخول و خروج از مسجد:

دعاي دخول مسجد:

(اللَّهُمَّ افْتَحْ لِيْ أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ). صحیح مسلم1/494

(الهى! درهاى رحمت خود را بر من بگشا).

دعاي خروج از مسجد:

(اللَّهُمَّ إِنِّيْ أَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ). ابوداود، 1/126

الهي فضل تو را خواهانم.

 

محافظت بر اذکار دخول و خروج از بيت الخلاء:

دعاي دخول بيت الخلاء:

([بِسْمِ اللهِ]، اللهُمَّ إِنّي أعُوذُ بِكَ مِنَ الخُبُثِ والخبائِثِ). البخاري 1/45، ومسلم1/283.

([به نام خدا] الهى! از جن‏هاى خبيث و پليد، أعم از زن و مرد، به تو پناه ميبرم).

دعاي خروج از بيت الخلا:

(غُفْرانَكَ). زاد المعاد 2/387

(الهى! از تو آمرزش ميطلبم).

خواندن آيت الکرسي:

﴿اللّهُ لاَ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ﴾. بخاري همراه با فتح الباري 4/487. يکبار قبل از خواب خوانده شود.

 

خواندن دو آيت اخير سورهء بقره:

﴿آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللّهِ وَمَلآئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ وَقَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ * لاَ يُكَلِّفُ اللّهُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْراً كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ﴾. بخاري همراه با فتح الباري 9/49 و مسلم 1/554.  قبل از خواب

(پيامبر و مؤمنان به آنچه از سوى پروردگارش بر او نازل شده ايمان آوردند، همه به خدا، فرشتگان او و كتاب‏هاى وى و پيغمبرانش ايمان آوردند «و مي‌گويند»: ميان هيچ يك از پيامبران او فرق نمي‌گذاريم و شنيديم و اطاعت كرديم. پروردگارا! آمرزش تو را مي‌خواهيم و بازگشت (همه) به سوى تو است.

خـداونـد بـه هيچ كس جز به اندازه‏ى توانائيش تكليف نمي‌كند، هر كار «خوبى» را انجام دهد براى خود انجام داده، و هر كار «بدى كه» بكند به زيان خود كرده است. پروردگارا! اگر ما فراموش كرديم يا به خطا رفتيم، ما را «بدان» مگير. پروردگارا! بار سنگين را بر ما مگذار، آنچنان كه بر كسانى كه پيش از ما بودند، گذاشتى. پروردگارا! آنچه را كه طاقت تحمل آن را نداريم بر ما مقرر مدار، و ما را ببخش، و گناهان ما را بپوشان، و مشمول رحمت خود قرار ده، تو مولى و سرپرست مائى، پس ما را بر كافران پيروز گردان).

 

فضايل: از حضرت ابو مسعود رضي الله عنه روايت است که نبي کريم صلي الله عليه وسلم فرمودند: کسيکه دو آيهء اخير سورهء بقره را تا آخر سوره در شب بخواند، او را کافيست.

خواندن سورهء اخلاص: ﴿قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ * اللَّهُ الصَّمَدُ * لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ * وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُواً أَحَدٌ﴾. [اخلاص 1 ـ 4].

 

سورهء فلق:﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ * مِن شَرِّ مَا خَلَقَ * وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ * وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ * وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ﴾. [الفلق 1 ـ 5]

سورهء ناس: ﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ * مَلِكِ النَّاسِ * إِلَهِ النَّاسِ * مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ * الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ * مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ﴾ .[الناس 1 ـ 6]. (سه دفعه) و بر دستها دم کرده و دستهاي خود را از سر تا پا بر همهء جسم تا هر جاييکه ميرسد، کش کند. بخاري با فتح الباري 9/62 و مسلم 4/1723

 

  1. همچنان وقتيکه انسان از سحر در بيم و هراس باشد، کلمات ذيل را نيز بخواند:

أَعُوذُ بِوَجْهِ اللَّهِ الْعَظِيمِ، الَّذِي لَيْسَ شَيْءٌ أَعْظَمَ مِنْهُ، وَبِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ، الَّتِي لاَ يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلاَ فَاجِرٌ، وَبِأَسْمَاءِ اللَّهِ الْحُسْنَى كُلِّهَا, مَا عَلِمْتُ مِنْهَا وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ وَبَرَأَ وَذَرَأَ. رواه مالک في الموطا 723

کعب الاحبار که يک عالم تابعي بود، مي فرمايد: اگر بر خواندن کلمات فوق الذکر مداومت نمي نمودم، يهوديها توسط سحر شان مرا به حمار (خر) مبدل مي کردند.

البته اين دعا کدام وقت معين ومشخص نداشته، هر وقتيکه بر خواندن آن قادر شديد، بخوانيد. در اينجا بايد يک مسئلهء مهم را در نظر داشته باشيم، آن اينکه در تمام اذکار نقل (از قرآن و سنت) ضروريست، يعني اذکاري براي الله تعالي قابل قبول اند که از رسول الله صلي الله عليه وسلم  منقول باشند، مگر در دم کردن قاعدهء ديگري وجود دارد؛ و آن اينکه دم به هر لفظ جائز است، البته مبني بر دو شرط:

  • شرط اول اينست که معناي آن واضح باشد، اما اگر معنا اش واضح نباشد، استعمال آن جواز ندارد، و چون فهميده نمي شود که الفاظش توحيدي است و يا شرکي و قرآنکريم از الفاظ مشتبه منع فرموده است:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَقُولُواْ رَاعِنَا وَقُولُواْ انظُرْنَا. بقره: 104

اي مؤمنان! مگوييد راعنا (ما را مراعات کن) يعني متوجه شويد که يهود راعنا مي گفتند: يعني چوپان ما، پس خداوند فرمود که بگوئيد أنظرنا، يعني بطرف ما نظر اندازيد.

  • شرط دوم: چنانچه مسلم شريف از عوف بن مالک روايت ميکند که من يک دم را خدمت نبي کريم صلي الله عليه وسلم تقديم کردم، پس وي صلي الله عليه وسلم به من هدايت فرمودند که بعض الفاظ آنرا حذف کرده و بعضي را به حالت خود بگذارم. يعني الفاظيکه داراي معناي صحيح بوده، آنها را در حالت اول باقي گذاشته و الفاظيکه داري معناي غلط بوده، دور سازم «فَأَمَرَنِي بِطَرْحِ بَعْضِهَا وَحَبْسِ بَعْضِهَا» مسلم 2/224

موضوع قبلاً ذکر گرديده است.

همچنان در حديث ديگري آمده است:

«لاَ بَأْسَ بِالرُّقَى مَا لَمْ يَكُنْ فِيهِ شِرْكٌ ». مسلم به حوالهء مشکواة المصابيح ص: 388

يعني دم کردن جائز است در صورتيکه در آن الفاظ شرکي نباشند و طبعاً اگر الفاظ شرکي موجود باشد، استعمال آن حرام است.

همچنان مي توانيم مريض يا خود را توسط بعضي از آيات قرآن مجيد دم کنيم، حتي اگر آيات معين نبوده ودر موردش از نبي کريم صلي الله عليه وسلم هيچ سندي منقول نباشد، چون قرآنکريم همه اش شفاء است. خداوند عزوجل در اين مورد چنين مي فرمايد:

{وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَلاَ يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إَلاَّ خَسَاراً} إسراء: 82

و آنچه را ما در سلسلهء فرود آوردن اين قرآن نازل مي کنيم براي مؤمنان شفاء و رحمت است و نمي افزايد يا فائده نمي رساند براي ستمکاران مگر خسارت و زيان.

عبد الله بن مسعود رضي الله عنه مي فرمايد:

“عَلَيْكُمْ بِالشِّفَائَيْنِ: الْقُرْآنِ وَالْعَسَلِ”

از دو نوع علاج مستفيد شويد، يکي قرآن مجيد و ديگري عسل.

در اين باره باريتعالي ميفرمايد:

{يَخْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاء لِلنَّاسِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ} نحل: 69

از درون آنها (زنبورها) شربتي خارج مي شود برنگهاي مختلف که در آن براي مردم شفاء است. يقيناً در آن نشانه اي است براي آنانيکه غور و فکر مي کنند.

پس هر آيت قرآن کريم شفاء است. براي تفصيل بيشتر اين موضوع به صفحهء “40” “الصارم البتار” مراجعه شود.

با دلائل ثابت گرديد که اگر بعضي از اذکار از نبي الله صلي الله عليه وسلم منقول نباشند، بايد استفاده از آن اجتناب شود.

  1. همچنان اگر کسي هفت دانه خرماي عجوه (خشک) را صبحانه بخورد؛ پس زهر و سحر بالاي وي در آنروز تأثير نمي کند، چنانچه در حديث شريف آمده است:

مَنْ تَصَبَّحَ كُلَّ يَوْمٍ سَبْعَ تَمَرَاتٍ عَجْوَةً لَمْ يَضُرُّهُ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ سُمٌّ ، وَلاَ سِحْرٌ. بخاري با فتح الباري، کتاب الطب، باب الدواء بالعجوة للسحر.

علامه عبد العزيز بن عبد الله بن باز حمهم الله مي گويد که در همه انواع خرما، اين خاصيت وجود دارد، ان شاء الله.

 

منبع:                                معالجهء مسنون سحر و چشم بد

نوشته:                              ابو عبد الله احمد شاه حسيني افغاني

تحقيق:                             فرهاد عظيمي

بازبینی و ویرایش:              وبسایت اصلاح نت (http://islahnet.com/)

درباره ی اصلاح نت

همچنین ببینید

معالجۀ مسنون ‏سحر و چشم بد – 6

حقيقت دم کردن (رقیه) در اسلام: آيا گنجايشي براي دم کردن دراسلام هست، يا خير؟ …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *