Uncategorized

نشانه ها و علائم محبت با الله

﴿محبتِ قدیم﴾!

﴿ بخش پنجم﴾:

آنان که مدّعی محبت و دوستی با الله سبحانه و تعالی هستند باید نشانه ها و علائمی را دارا باشند که با وجود آن علائم بتوان به درستی ادعای ایشان در مورد دوستی با خالق یکتا حکم کرد.

۱- دوری از گناه:

از نشانه های مهم دوستی با الله سبحانه و تعالی اینست که شخص مُحبّ از گناه و هر آنچه که در نزد خدای متعال نکوهیده و مذموم است فاصله بگیرد.

زیرا ارتکاب گناه انسان را از محبوب دور می کند .

به همین جهت دوستی الله تعالی با ارتکاب گناه و معصیت ، قابل جمع نمی باشد.

کسیکه خودش را نماز خوان و نیکوکار میپندارد، ولی گناهانش را نادیده میگیرد، ولو اندکی از گناهان مکرراً از او سر زَنَد، در حقیقت او عبادتش را درست بجا نیاورده است.

بطور مثال غیبت میکند ولی چنین میپندارد که این عملش غیبت نیست، دروغ میگوید ( حتی دروغ های کوچک) ولی دروغش را بنوعی توجیه میکند و خودش را برائت میدهد، وعده میکند، امابر وعده اش وفا نمیکند، و برای آن یک دلیلی در افکارش خلق میکند، خودش زندگی مرفعی دارد، ولی همسایه اش مشکلی دارد و از او احوالپرسی نمیکند،

از همه بدتر اینکه، منکری را میبیند و یا میشنود، ولی خودش را به بی اعتنائی میزند، اینچنین انسانها چگونه دعوای محبت الهی را کرده میتوانند؟

کسیکه ذره ای از محبت الله سبحانه و تعالی در قلبش باشد، از گناهان دوری میکند، و حتی در خیابانهای فرعی گناه از گشت و گذار ابأ میورزد. یعنی همان خطوات الشیطان را که در مضمون ﴿شیطان و دارودسته اش﴾مفصلاً بحث نموده ایم، تعقیب نمیکند.

۲- اطاعت و تبعیّت:

یکی از نشانه ها و علایم دیگری که در انسانهای خداترس که بمقام محبتِ قدیم رسیده اند اطاعت از خالق یکتا و مهربان و تبیعت از رسول کریم صلی الله و علیه وسلم است.

دوستی صادق و محبت واقعی در صورتی است که انسان نسبت به خواسته های محبوب از خود عکس العمل نشان دهد و با عطوفت و علاقه سخن محبوبش را گوش کند و از او پیروی نماید .

این اطاعت و پیروی از محبوب نیز باید هم ظاهری و هم باطنی باشد .

به این معنا که نباید اطاعتش لقلقه ی زبان باشد بلکه دوستدار واقعی آن کسی است که در ظاهر و باطن و نهان و آشکار مطیع محبوب خود باشد .

بدیهی است که اطاعت و پیروی از محبوب باعث ایجاد محبّت بیشتر می شود و لذا محبّ واقعی هر چه بیشتر در اجرای احکام و اوامر و نواهی الهی تلاش و کوشش نماید در واقع زمینه ی جلب محبّت الهی را فراهم تر خواهد نمود.

مثال برازنده ی آن عبادات پنهانی و شب هنگام است. یعنی، آنچه در نظر خلق از اطاعت و تبیعت مظاهره میکند، در خفا و دور از چشم خلق، با معنویات پاک و مقدس مانند بیدِ لرزان، با خشوع و خضوع در مقابل خالقش می ایستد و اشک میریزد.

ارزش و اهمیت این قطره های اشک، راز و نیاز، پرسش و استغفار را فقط خالق یکتا در نیمه های شب جواب میدهد وبس.

پس اطاعت و تبیعت نشانه ی محبتِ الهی است، و حرص در طاعت و تبیعت نمایندگی از درجاتِ والای محبت با خالق مهربان است.

آنانیکه در طاعات و عبادات، و تبیعت حریص اند، قلب های زیبائی دارند و نورِ محبت الهی در سیما و وجوه شان مشاهده میشود.

۳- ﴿ترجیح دادنِ الله سبحانه و تعالی بر همه ی محبوب های دیگر﴾:

از دیگر نشانه های محبت انسان به پروردگار خویش اینست که فرد محبّ تنها به خدا محبت و عطوفت می ورزد و فقط الله تعالی را محبوب واقعی خود می داند و او را بر همه ی محبوب های دیگر ترجیح می دهد و قلبش مملوّ از عطوفت و محبتِ خالص به اوست .

۴- ﴿دوست داشتن و محبت با رسول الله صلی الله و علیه وسلم صحابه و اولیای الهی﴾:

در مباحث گذشته اشاره شد که محبت واقعی منحصر به الله سبحانه و تعالی است اما این بدین معنی نیست که این دوستی منافاتی با دوستی پیامبران، اصحاب کرام، و اولیای الهی داشته باشد ،

بلکه دوستی به آنها در واقع دوستی و محبت در مسیر حق خواهد بود و بلکه باید گفت این نوع دوستی ها یکی از مهمترین وسائل دوستی و محبت الهی است

۵- ﴿پنجمین نشانه ی محبتِ الله تعالی اینست که محبّ ، لقای الهی را بر بقای خود ترجیح می دهد.﴾:

اما اینکه انسان به لقای الهی می رسد از آیه ی ششم سوره ی انشقاق بر می آید، و آن اینکه:

یَا أَیُّهَا الْإِنسَانُ إِنَّکَ کَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّکَ کَدْحًا فَمُلَاقِیهِ (انشقاق ۶)

ای انسان! تو با تلاش و رنج بسوی پروردگارت می‌روی و او را ملاقات خواهی کرد!

لقاء الله سبحانه و تعالی هم چندین معنا دارد از جمله آنها ملاقات مرگ ، لقای ثواب الله تعالی ، ملاقات آخرت ، ملاقات با اولیای الهی و در سایه ی اسماء و صفات الهی است به این معنا که انسان سالک و محبّ الله تعالی همه چیز حتی خود را در سایه ی حق می بیند.

۶- ﴿ششمین نشانه ی محبت الهی آنست که انسان محب ّ همواره به یاد اوست و لحظه ای از یاد و ذکر خالقش غافل نیست﴾:

یکی از نشانه های بارزِ دیگرِ دوست داشتن الله سبحانه و تعالی ذکر و یادآوری اوست.

وبر عکس، نشانه ی تکبر، غرور، پروا نکردن و بغض از الله تعالی ، دوست نداشتنِ ذکر او تعالی و ابأ ورزیدن از ادای سجود و رکوع و یا همان عبادت الهی است.

کسی که خالقش را دوست بدارد از همیشه او را ذکر میکند و سر بسجده اش میگذارد، شکر نعمتش ادأ میکند، و الله تعالی نیز او را دوست میدارد و از او محافظت میکند.

تارکین نماز، در حقیقت از سجده کردن بخالق شان ابأ ورزیده اند، و خودشان را از محبتِ قدیم محروم کرده اند.

۷- انس ورضا :

بواسطه ی این یاد است که اثر بعدی محبت الله سبحانه و تعالی که حالت انس و رضا باشد ظهور و بروز می نماید . انس همان آسایش و آرامش یافتن در کنار دوست است چه اینکه رضا و خشنودی الله تعالی در واقع با ترکِ رضای خود و تسلیم شدن در برابر رضای حق و همه احکام او حاصل می شود.

بدیهی است هر که خالقش را با چشمِ دل بیابد و بذر دوستی اش را در دل خود قرار دهد فقط با نزدیکی به او آرامش می یابد و در حالت رضا و خشنودی زیادی محبّت اجرای خواسته های الهی گرچه دشوار هم باشد بسیار گوارا و لذت بخش خواهد بود و لذا کلام و سخن محبوب برای او بسیار گوارا خواهد بود و از اینکه به جائی رسیده که الله تعالی او را مورد خطاب قرار داده و به او مسئولیت داده و از او تعهد گرفته که به درستی به وظائف خود عمل نماید احساس لذت و محبت می کند .

به همین جهت انسان محبّ و دوستدارِ الله تعالی با کلام الهی همراه بوده و روزانه آنرا با تأمل و تدبّر قرائت می کند .

۸- ﴿از دیگر علائم دوستی و محبت الله تعالی اینست که بنده، بر خلوت و مناجات با محبوبش حریص است و علاقه مند است در دل شب با او خلوتی داشته باشد و با او نجوا کند﴾:

کسیکه محبت خالقش را در دل دارد، خواب، آرامش، بستر گرم، و دیگر نعمات را برخود حرام میکند، و یک لحظه ی خلوت و مناجات و نجوا با خالقش را با ارزش تر از همه نعماتی که در بر و بحر است میشمارد.

بنده تا زمانی که از بعضی نعمات خودش را محروم نکند، چگونه میتواند نعمات علیا را نصیب شود.

علامه ی محبت با الله تعالی داد و گرفت است. این را بده تا آن را بدست آوری.

۹- از دیگر آثار و علائم محبت الهی که فقط به آنها اشاره می کنیم ، دوستی دوستانِ الله سبحانه و تعالی، و دشمنی دشمنان او تعالی، حبِّ متقدمین و صحابه ، توکل بر اوتعالی ، ملازمت با علم ، هم نشینی با متقین ، دوستی با اندیشوران و فقراء ، فرار از گناهکاران ، بر عمد خود صادق و به وعده ی خویش وفادار ، داشتن قلبِ پاک ، بر کنار بودن از آلودگی در نماز و همت و تلاش در انجام واجبات است .

در اخیرِ بخش پنجم مضمون ﴿محبت قدیم﴾ از بارگاه الله سبحانه و تعالی استدعا میکنیم تا محبت خالص و حقیقی اش را برای مان اعطأ فرماید و ما را از گرایش به محبت های بی بنیاد و ناپایدار دنیوی محفوظ دارد.

اللهم ربنا آمین، یا رب العلمین!

برادر و خواهر مسلمان!

لطفاً این مضامین خیلی مهم و حیاتی را با تمام خانواده، اقارب، دوستان، و همکاران تان شریک سازید، و در رشد فکری، عقیدتی، ایمانی و وجدانی همنوع تان اقلاً یک امر خیری را، مایه ی حصولِ صدقات جاریه ی تان سازید.

جزاکم الله خیراً!

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن