رسول الله صلی الله علیه وسلم

همراهی با پیامبر در بهشت

نویسنده: فرزان خاموشی

هم­نشینی و همراهی با پیامبر (علیه الصلاة و السلام) نعمت و توفیقی است که تعداد زیادی از پیروان ایشان از آن محروم و تنها تعداد محدودی از این توفیق برخوردار شده­اند که اگر بخواهیم به نسبت کل پیروان ایشان از زمان بعثت تا عصر حاضر را محاسبه کنیم، تعداد خیلی کمی را شامل می­شود.

اما آن­چه در این­جا می­خواهیم به آن بپردازیم این است که اگرچه از ملازمت و همراهی در این دنیا محروم شدیم، همراهی و ملازمت دیگری نیز وجود دارد که در سرای آخرت است  و به کسانی که توفیق همراهی با ایشان در دنیا را کسب نکرده­اند، بشارت و وعده داده شده است که هر کس خود را به مجموعه‎ی صفت و ویژگی­هایی که پیامبر بیان می­کند، آراسته سازد، این توفیق را پیدا می­کند که همراه و هم­نشین ایشان در بهشت باشد.

از جمله این بشارت­ها :

  1. سرپرستی یتیم

پیامبر (علیه الصلاة و السلام) در حدیثی می­فرمایند:

«عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : أَنَا وَكَافِلُ الْيَتِيمِ كَهَاتَيْنِ فِي الْجَنَّةِ ، وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى ، وَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا قَلِيلًا » .

 «من و کسی که سرپرست یتیم باشد در بهشت به مانند این دو هستیم و به دو انگشت اشاره و انگشت میانی اشاره فرمودند».

در آیات قرآن ۲۳ بار درباره­ی یتیم سفارش شده است و این خود دلیل بر اهمیت دادن به این قشر از جامعه می­باشد.

احترام به یتیم نه تنها در دین اسلام بلکه در ادیان گذشته هم مورد توجه بوده است. آن­جا که خداوند بیان می­فرمایند:

وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ (البقرة: ٨٣)

(هنگامی که ما از یهودیان هم ‌پیمان گرفتیم که به ایتام احترام‌بگذارند). (۸۳/بقره).

مسؤوليت هایی که خداوند در قرآن در قبال یتیم بیان فرموده است. چندین مورد می­باشد.

  • یتیم نوازی و حفظ مال یتیم
  • عدم ظلم به آن­ها
  • اکرام و احسان به یتیم
  1. برخوردار شدن از اخلاق نیکو

از عبدالله بن عمر روایت شده است که گفت از رسول خدا (علیه الصلاة و السلام) شنیدم که می­فرمود :

«إن من أحبكم إلي وأقربكم مني مجلساً يوم القيامة أحاسنكم أخلاقاً». (رواه الترمذي)

 «به‎درستی که محبوب­ترین و نزدیک­ترین کس به من در هم ­نشینی روز قیامت کسی می‎باشد که اخلاقش از همه نیکوتر باشد».

در باب اهمیت اخلاق همین کافی است که پیامبر نخستین هدف از رسالت و بعثت خویش را این گونه بیان می­دارد:

 «إنما بعثت لاتمم مكارم الاخلاق»

« من تنها برای اتمام و نهادینه کردن اخلاق مبعوث شده­ام.»

و در تعریف اخلاق گفته شده اخلاق در لغت به معنای (طبیعت و سرشت) است. دکتر عبدالکریم زیدان در این مورد چنین می­فرماید:

«اخلاق مجموعه­ایی از معانی و ویژگی­های مستقر و ثابت در نهان انسان است که در پرتو آن رفتار در نظرش نیک یا زشت نشان داده می­شود و از این رو فرد یا به انجام آن اقدام می­نماید یا از انجام آن خودداری می­ورزد».

(امام محمد غزالی) هم در تعریف اخلاق می­گوید:

«اخلاق وضعیت و حالت پایدار و استواری در نهان انسان است که رفتار و کردار آدمی به آسانی از آن فرمان می­گیرد اگر این حالت و وضعیت به گونه­ایی باشد که کردار و رفتاری که از دیدگاه عقل و شرع شایسته است از آن سر زند در این صورت این حالت و وضعیت به نیک رفتاری قلمداد خواهد شد و اگر کردار صادره از آن زشت باشد در این صورت آن حالت به بدرفتاری نامگذاری خواهد شد» .

  1. دوست داشتن پیامبر (علیه الصلاة و السلام)

از انس روایت شده است که مردی از پیامبر (علیه الصلاة و السلام) پرسید: قیامت کی فرا می­رسد ؟

پیامبر (علیه الصلاة و السلام) فرمود: «و ما أعددت لها؟» «چه توشه­ای برایش اندوخته­ایی؟»

مرد پاسخ داد: حقیقتا چیزی آماده نکرده­ام اما خدای متعال و پیام آورش را دوست دارم.

 پیامبر (علیه الصلاة و السلام) فرمود: «أنت مع من أحببت» «تو با کسانی خواهی بود که دوستشان داشته­ایی.»

انس می­گوید:

هیچ چیز به اندازه­ی این فرمایش پیامبر (علیه الصلاة و السلام) که تو با کسانی خواهی بود که دوستشان داشته­ایی ما را خوشحال نکرد. سپس می­گوید: من دوستدار پیامبر و ابوبکر و عمر هستم و امیدوارم به سبب علاقه­ام به ایشان همراه و همدم آنان شوم.

 

اما معنای محبت به پیامبر (علیه الصلاة و السلام) چیست ؟

آیا به مجرد به زبان اقرار کردن به دوستی و محبت با پیامبر (علیه الصلاة و السلام) است یا محبت به پیامبر (علیه الصلاة و السلام) معنای دیگری دارد؟

در این­جا به اختصار به ذکر چند نشانه اشاره می­کنیم که اگر در شخص محب بود دلیل بر صدق محبت ایشان به پیامبر (علیه الصلاة و السلام) است.

از جمله این نشانه­ها:

  • پیروی کامل از ایشان

در شعری منسوب به امام شافعی (رحمه الله) آمده که گفته :

تعصی الاله و أنت تظهر حبه

هذا لعمري في القياس بديع

لو كان حبك صادقا لاطعته

إن المحب لمن يحب مطيع

(قسم به جان خودم خیلی عجیب است که اظهار محبت با خدا و (پیامبر) را می­کنی در حالی که دستورات ایشان را به جای نمی­آوری، اگر محبت تو واقعی می­بود از او پیروی می‎کردی، زیرا محب و عاشق همیشه فرمان بردار محبوب خود است.)

  • احترام و تعظیم ایشان 

خداوند در آیه­ی ۸ و ۹ سوره فتح می­فرمایند:

إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا﴿۸﴾ لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُعَزِّرُوهُ وَتُوَقِّرُوهُ وَتُسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِيلًا﴿۹﴾ (الفتح: ٨ – ٩)

بعضی‎ از مفسرین هر سه لفظ تسبیح و توقیر (یاری‎دادن) و تعزیز (بزرگ‎شمردن) را راجع به خداوند مطرح کرده­اند و بعضی گفته­اند تسبیح درباره­ی خداوند و توقیر(یاری‎دادن) و تعزیز(بزرگ‎شمردن) درباره­ی رسول الله (علیه الصلاة و السلام) است.

  • ذکر و یاد پیامبر (علیه الصلاة و السلام)

در باب محبت، قانون این است که (من احب شیئا اکثر ذکره) «کسی که چیزی را دوست دارد به کثرت از آن یاد می­کند»، محب همیشه به یاد محبوب است و فکر محبوب هیچ وقت از صفحه­ی ذهنش دور نمی­شود.

  1. سجده ­ی زیاد

در حدیثی که ربیعة بن کعب الاسلمی روایت کرده، آمده :

«كُنْتُ أَبِيتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُهُ بِوضُوئِهِ وَحَاجَتِهِ, فَقَالَ لِي: سَلْ, فَقُلْتُ: أَسْأَلُكَ مُرَافَقَتَكَ فِي الْجَنَّةِ, قَالَ: أَوْ غَيْرَ ذَلِكَ, قُلْتُ: هُوَ ذَاكَ, قَالَ: فَأَعِنِّي عَلَى نَفْسِكَ بِكَثْرَةِ السُّجُودِ».(أخرجه مسلم).

از ربیعة بن کعب اسلمی (رض) – خادم رسول خدا (علیه الصلاة و السلام) و یکی از اصحاب صفه – روایت است که گفت:

«من شب‎ها را با پیامبر (علیه الصلاة و السلام) می‌گذراندم، آب وضوی ایشان را فراهم می‌کردم و نیازهایشان را بر طرف می‌ساختم. به من گفتند: از من چیزی بخواه. گفتم: خواسته­ی من همراهی و رفاقت با شما در بهشت است. فرمودند: آیا غیر از این هم درخواستی داری؟ گفتم: همان است که گفتم. فرمود: مرا با کثرت سجود، بر خویشتن یاری ده».

در این حدیث آن­چه سبب همراهی با پیامبر (علیه الصلاة و السلام) در بهشت خواهد شد را سجده­ی زیاد ذکر کردند که به مداومت بر نماز تفسیر می­شود، در باب نماز و اهمیت آن در شریعت اسلام و ادیان گذشته زیاد تأکید شده است و مهم‎ترین نکته در نماز این است که پیوندی بین بنده و خدا است و این پیوند به روح و روان انسان آرامش می­بخشد و به قدرت و اراده و تصمیم­گیری در وجود انسان کمک می­کند. از این رو خدای متعال نماز را به عنوان اسلحه‎ایی برای کارزار در صحنه­ی پیکار زندگی در اختیار انسان قرار داده است تا در برابر دردها و رنج های زندگی از آن کمک بگیرد و در این مورد می‎فرمایند:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ  إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ (البقرة: ١٥٣)

دیل کارنگی در مورد نماز می­گوید:

 نماز می­تواند سه چیز را در اختیار شما قرار دهد که هیچ انسان با دین یا بی‎دینی از آن بی‎نیاز نخواهد بود .

۱- نماز به شما کمک می­کند تا با نهایت دقت و با رعایت امانت مسائلی که روح و روانتان را مشغول کرده است و بر آن سنگینی می­کند، را توضیح دهید. نماز بسیار به نویسندگی شبیه است که ادیب به­وسیله­ی آن اندوه­هایش را ابراز می­کند.

۲- نماز به شما این احساس را می­دهد که شما در حل مشکلات و برطرف کردن اندوه‎هایتان تنها نیستید. روان­پزشکان بر این مطلب اتفاق­نظر دارند که بیرون ریختن انگیزه­های پریشانی و بحران­ها­ی روانی نزد دوستی صمیمی یا یک رفیق شفیق، بخش عمده­ی درمان بیماری­های اعصاب است. حال اگر کسی را نیابیم که بتوانیم هر چه در دل داریم نزد او بیرون بریزیم، خدا بهترین دوست و رفیق برای ماست.

۳- نماز ما را به سوی عمل و اقدام می­کشاند. من شک دارم که انسانی روزها پشت سر هم نماز بخواند و بهره و فایده­ایی از نمازش نبرده باشد و به تعبیری گام‎های سازنده­ایی در جهت بهبود بخشیدن به اوضاع و احوالش و رفع بحران­های روحی­اش برنداشته باشد .

سایت تابش
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن
خرید مدرک دیپلم خرید مدرک فوق دیپلم خرید مدرک لیسانس خرید مدرک دکتری خرید مدرک خرید مدرک دانشگاهی قانونی خرید مدرک دانشگاهی مدرک دانشگاهی قانونی مدرک دانشگاهی خرید مدرک معتبر خرید مدرک معتبر دانشگاهی مدرک معتبر مدرک معتبر دانشگاهی مدرک تحصیلی معتبر چگونه مدرک تحصیلی بگیریم از کجا مدرک تحصیلی بگیریم قیمت مدرک تحصیلی سایت خرید مدرک تحصیلی