Uncategorized

چگونه نمازگذار میتواند روح نماز را دریابد

(بخش نزدهم):
در بخش قبلی در مورد روح نماز صحبت کردیم و موضوع را عمیقاً مطالعه و بررسی نمودیم.
چگونه نمازگذار میتواند روح نماز را دریابد و ان شأ الله عباداتش بی کم و کاست، مقبول درگاه خالقش گردد؟
عزیزان گرانقدر:
پیغمبر اکرم صلی الله علیه و سلم چی زیبا فرمودند:
﴿طولانی ترین عمر امت من ۶۰ الی ۷۰ سال است اما زندگی آخرت پایان ندارد.﴾
این حقیقتِ هیاهو و پائین و بالا رفتن های دنیاست، فقط ۶۰ الی ۷۰ سال! آیا این طول عمر ارزش این همه سهل انگاری در عبادت را دارد؟
بزرگی حکایت می کند:
جوانی آمد در کنارم و گفت یا شیخ من ورشکسته ام و هر تجارتی که می کنم موفق نمی شوم یک راهنمایی مرا نشان ده؟
شیخ گفت: نماز را اول وقت بخوان!
مجدداً چند سال بعد آن جوان آمد و گفت: شیخ من شانس برای ازدواج ندارم یک نسخه ای مرا ده؟
شیخ باز گفت: نماز را سرِ وقتش بخوان!
باز آن جوان بعد از مدتی آمد و گفت: شیخ من را الله تعالی اولاد نمی دهد.
شیخ گفت: نماز را سرِ وقتش بخوان!
و … همینطور آن جوان سوالات و کمک هایی از او خواست تا که روزی آمد صاحب مال ، فرزند ، بهترین همسر و … شده بود.
این دوای تمام درد ها، رنج ها، نارسائی ها و محرومیت های آن شخص بود.
یعنی: نماز را سرِ وقتِ تعیین شده اش ادأ کردن، از اولین گام های بدست آوردنِ روحِ نماز و تسهیلِ تمام کارهاست.
طبیانِ مصری کشف کرده اند که پرده یگوش به صدای موسیقی حَساس است و برای اینکه انسان دچار کم شنوایی نشود قرآن گوش دادن را تجویز کردند و تذکر دادند که موسیقی را گوش ندهید چراکه در آخر عمر دچار ناشنوایی می شوید.
با قرآن محبت و آن را تلاوت کنید چراکه روزی می رسد محتاج یک سوره ی فاتحه می شوید اما کسی نیست که برای شما بخواند.
سبحان الله! این تجویزِ خیلی مهم بعد از ادأ کردن نماز ها در وقتش جهت رسیدن به روح نماز است.
بدین معنی که موسیقی و عبادت به هچ وجهه باهم جمع نمیشوند، بلکه جهت رسیدن به روحِ نماز، بایستی با الفاظ قرآن کریم محبت کرد!
گوش، دماغ، قلب، هوش و فکر را با آن نوازش داد، و نماز ها را بر سرِ وقتش ادأ کرد!
پابندی به ادای نماز و دیندار بودن، فایده اش به من و توست، چراکه ذات پاک الله سبحانه و تعالی، نسبت به نماز و عبادات من و تو بی نیاز است، چنانچه رسول الله صلی الله علیه و سلم می فرمایند:
﴿الله ذوالجلال یک گروهی را برای جنت خلق نموده که پروا ندارد و یک گروهی را برای دوزخ خلق نموده که پروا ندارد ، اگر تمام انسان ها جمع شوند و الله تعالی را عبادت کنند هیچ سودی به الله تعالی نمی رسد و اگر تمام جمع شوند او را عبادت نکنند الله تعالی را ضرری نمی رساند.﴾
بلی عزیزان من! این حقیقت را نمازگذار باید بداند که نمازی را که همین حالا ادأ میکند، صرف برای خودش فایده میرساند، هر قدر در ساختن وضو، ادأی الفاظ قرآن، تجوید، ترتیل، رکوع، سجود، خشوع، خضوع، تسبیح و تحمید…. سعی بخرج دهد، همانقدر روح نماز را عمیق تر درک میکند، و تأثیراتش را آناً در جسم و روحش ملاحظه میکند.
ای وای، و صد وای برنمازگذارانی که در مقابل خالق شان می ایستند، ولی جسم های شان فاقدِ روح نماز است، و نفس های شان، پسِ پرده، دماغ و فکر و هوش شان را به معاملات و افکار دنیوی مشغول کرده است.
عزیزان من!
امروز، روزِ عملِ نیک در کار نیک، زمان نیک و عبادتِ نیک، و ادای نمازِ نیک است،
والله العظیم، این موقع دوباره میسر نمیشود، درست همان چیزی که رسول کریم صلی الله و علیه وسلم در حدیثی میفرمایند:
﴿امروز عمل کنید که روز عمل است ، فردا روز حساب است و هیچ عملی قبول نمی شود.﴾
اگر می خواهید در آینده انسان موفق و در زندگی مشکلی نداشته باشید نماز خود را در وقتش، و با اشتیاق کامل، صلابتِ متمایز، هیبت و عظمتِ خاصِ خودش بخوانید و تضمین است که اگر چنین نمازی سرِ وقت ادا شود الله تعالی به شما بهترین همسر و پر آرامش ترین زندگی و ……. می دهد.
انسان ها فکر می کنند که برای همیشه هستند، اما نخیر! خیلی از جوانان در انتظار پیری نشستند که توبه کنند اما قبرستان زودتر آنها را مهمان کرد، در جوانی توبه کنید قبل از اینکه گرفتار قبر شوید.
چی زیبا فرمود حضرت علی رضی الله عنه!
﴿دنیا در حال رفتن است و آخرت در حال آمدن!  آن چیزی که می آید او را استقبال کنید و آن چیزی که می ماند بماند.﴾
در این جای شکی نیست که ما خلق شده ایم عبادت کنیم، اعمال نیک انجام دهیم، از گناهان صغیره و کبیره خودمان و خانواده ی مان را حفظ کنیم، و در آن دنیا به جنت برویم!
بهشت مهمانخانه ی ویژه ای دارد که الله سبحانه و تعالی برای بنده های مخصوص خود خلق کرده است.
﴿طِبْتُمْ فَادْخُلُوهَا خَالِدِینَ﴾
در دنیا پاکیزه زندگی کردید و حال برای همیشه وارد جنت می شوید.
نمازگذار واقعی کسی است که در این عصرِ نوین، خودش، خانواده اش، دوستان و نزدیکانش را از فتنه هائی ملوث کننده ای که مانند قطرات بزرگِ ویران کنِ ژاله، از آسمانِ هوا، هوس شهوات، و دنیا پرستی، بر سرِ هر در و دیوار و کاشانه ی مسلمان میبارد، نجات دهد، و آثارِ مثبت و فیوض نماز و عباداتِ خودش را به دیگران منتقل سازد.
رسول کریم صلی الله علیه و سلم از بارانِ این فتنه های شنیع مارا خبر کرده اند:
﴿وَمَاذَا أُنْزِلَ اللَّیْلَهَ مِنَ الْفِتَنِ﴾
﴿شبی از آسمان، بارانِ فتنه آمد و هر کسی بر خانه ی او فتنه ای از فتنه های آسمان افتاد، خود را نجات دهد.﴾
آیا طبق فرمایش بهترین آدم و عالَم این فتنه ها در هر خانه ای نیافتاده است؟
ادای نماز با خشوع و خضوع ، و نایل شدن به روحِ نماز، نمازگذار را از بارانِ این فتنه های تاریک، بسوی نور و روشنائی میخواند.
اما، باز هم همان اظطرابات، وساوس، افکار، و نگرانی های محیط و ماحول، نماز گذار را فاقدِ این روح میسازد!
انسان موجودی است که در زندگی خود، خواه ناخواه با اضطرابات و نگرانی هائی روبه روست.
گاهی این نگرانی ها برای برخی محدود به مسائل مادی است و گاهی از این حد گذشته و جنبه ی غیرمادی و معنوی  هم پیدا می کند.
این حالت گاهی برخی از انسان ها را چنان به خود مشغول می دارد که تمام عمرشان را در بر می گیرد و با تأسف، با همان حالت از دنیا می روند،
ولی در برخ دیگری ، مدتی از حیات شان را اشغال و زمانی سر بلند می کنند که مدت زیادی از عمرشان سپری شده است.
اما عده ای از افرادِ آگاه، با تدبیرِ خاص جلوِ این حالا ت درونی خود را گرفته و ناآرامی درونی خود را آرامش می بخشند.
برای همه ی ما این نکته حائز اهمیت بسیاری است که بدانیم عامل این آرامش چیست و چگونه آن اضطراب به طمانینه تبدیل شده و آرامش تضمین و تامین می گردد.
بقیه ی این موضوع خیلی مهم را، ان شأ الله در بخش بیستم مضمون ﴿حضور دل، اعتدال در نماز و انواع قلب ها﴾ خدمت شما عزیزان تقدیم خواهم کرد!
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن