فکر و دعوت

کثرت گرایی و همبستگی؛ توافق یا تقابل؟

شکی نیست که در زندگی اجتماعی سالم اصل بر همکاری، وحدت و همبستگی است. همچنین این مسئله بر کسی پنهان نیست که انسان ها در ارتباط با بسیاری از امور دارای رویکرد ها و دیدگاههای متفاوتی هستند و از جهت فکری، فرهنگی، علمی و عقلی تفاوت هایی با یکدیگر دارند. و آن استعدادها تحت تأثیر فضا و شرایط موجود و عرصه های پیش رو در معرض صعود و یا سقوط قرار دارند.

مسأله ای که توجه به آن ضرورت دارد فراهم نمودن فضای مناسب برای اصلاح رشد و تکامل آن استعدادها و در مسیر صحیح قرار دادنشان و ایجاد سیستم اجتماعی سازمان یافته بر اساس قواعد و تجارب علمی است که به تمامی انسان های شایسته و مستعد این فرصت را بدهد که توانایی و تخصص خود را بروز داده و مورد بهره برداری قرار دهند.

تفاوت میزان توانایی ها ، تعدد اجتهاد و تلاش ها مسئله ای طبیعی و مظهر سلامت یک جامعه به شمار می آید. و وظیفه ی ماست که آن چنان وضعیتی را ایجاد ،ساماندهی و مدیریت کنیم و درباره مسائل مورد اختلاف از باب گفتمان وارد شویم و به دیدگاه های دیگران گوش فرا دهیم و بهترین آن ها را به کار بگیریم و از رویکرد های متفاوت در جهت مصلحت عمومی و فعال کردن تمامی استعداد ها استفاده کنیم و هیچیک از آن استعدادها را مورد اهمال قرار ندهیم.

تعدد وکثرت گرایی پدیده ای مطلوب و نشانه ی سلامت یک جامعه است. همبستگی و وحدت نیز هدفی ارزشمند است و میان آن دو هیچگونه تعارضی وجود ندارد. زیرا اصل و قاعده بر این است که بتوان رقابت های مثبت ، سالم و سازنده را- که لازمه ی تعدد وکثرت گرایی فکری و حزبی قانونی و ضابطه مند است- در جهت همبستگی اجتماعی به درستی مدیریت کرد.

همانگونه که رقابت اقتصادی در میدان سرمایه گذاری سالم فردی و آزادی بازار شکل می گیرد، در فضای اجتماعی و سیاسی آزاد و وجود دمکراسی درجامعه ای مدنی، رقابت سالم و مثبت میان گرایش ها به نفع و در خدمت جامعه ومردم خواهد بود.

«اتحاد اسلامی» در جامعه ی خود از این زاویه به موضوع تعدد و کثرت گرایی نگاه می کند و تا زمانی که تعدد بیانگر و مظهر تنوع وآزادی باشد، پدیده ای اجتماعی طبیعی است. و باید همه توان و تلاش خویش را در جهت مدیریت سازمان ها و موسسات مدنی و در خدمت دمکراسی و تعامل و تعاون صحیح میان گروه ها و گرایش های پذیرفته شده به کار گیریم.

تنوع و چند صدایی واقعیتی انکار ناپذیر است و پذیرش کثرت گرایی بهترین و مناسب ترین راهکار اداره جامعه و علمی ترین نوع تنظیم تعاون و همزیستی میان گرایش های تشکیل دهنده یک جامعه است. البته نباید فراموش کرد که آزادی اساس و بنیان تعدد و کثرت گرایی صحیح ،سالم و سازنده است.

حیات و ماندگاری هر گونه کثرت گرایی در گرو وجود فضای آزاد اجتماعی، احترام به حقوق انسان و اعتراف به دیگران است. ادعای وجود وحدت و همبستگی در جامعه ای که سیاست های آن بر اساس گردآوری تمامی توان ها و تخصصی ها و به کار گیری همه ی امکانات و تقویت تمامی استعداد های همه ی گرایش ها قرار نگرفته باشد، ادعایی اثبات ناشدنی است.

تمامیت طلبی بخشی از اندیشه ها و رویکرد های یک جامعه به هیچوجه به معنای وجود و ادامه یکپارچگی آن جامعه نیست. و آن گرایش بخشی از یک کل و فردی از یک مجموعه است. زیرا که وحدت و همبستگی به معنای هماهنگی و همکاری تکامل بخش اجزاء و گرایش های یک جامعه است که کار یکدیگر را تقویت و تکمیل می‌کنند، کارها و مسئولیت ها را میان خود تقسیم می کنند.

گروه، حزب، حکومت و یا ملت – به برکت وجود آزادی و کثرت گرایی پذیرفته و اعمال شده – به صورت پیکر یک انسان پدید آمده از اعضای مختلفی در می آیند که هر یک کار خود را انجام می دهند. در چنین فضایی است که استعداد ها و تخصص به سود همه بکار گرفته می شوند، و انرژی های پنهان رها می گردند و در تمامی عرصه های اجتهادی، سیاسی، فکری و فقهی هر یک از سهم خود برخوردار می شوند و وحدت، عزت، و امنیت سیاسی و اجتماعی به معنای واقعی تحقق پیدا می نمایند.

فهم و شناخت ما از «کثرت گرایی» و «همبستگی» و وجود اختلاف در مسائل فقهی، فکری و سیاسی بدین صورت است. اما با تأکید بر روی این مطلب که «ثوابت شرعی» استنباط شده از «نصوص و قواعد کلی» و ارزش های اساسی جامعه فراتر از اجتهاد انسان ها و از دایره ی إعمال خرد ورزی بشری خارج می باشند.

بر پایه ی این قرائت و معرفت است که وارد میدان تعدد و کثرت گرایی سیاسی و فکری در کشورمان شده ایم و با تمامی جریان هایی که صادقانه و مخلصانه عمل می کنند همکاری می نماییم و به تفاوت های دینی، فکری، مذهبی و سیاسی احترام می نهیم. و به آنان حق می دهیم که هر یک به روش خود در جهت خیر و مصلحت مردم عمل کنند و به آنچه که دارند دلخوش باشند و سازگار با افکار و مرجعیت و ایدئولوژی خود عمل نماید.

اما آنچه که باقی می ماند، شایسته ترین و بهترین باورها و عملکردهاست و تاریخ بارها و بارها این حقیقت را شهادت داده و می دهد.

«فأما الزبد فیذهب جفاء و اما ما ینفع الناس فیمکث فی الأرض» رعد: ۱۷۷

“اما این کف است که دور ریخته و از بین می رود و آنچه که برای مردم مفید است در زمین باقی می ماند.”

نوشته: استاد صلاح الدین محمد بهاءالدین

مترجم: عبدالعزیز سلیمی

برگرفته از کتاب: ضوء علی بعض المفاهیم الفکریة و السیاسیة

منبع: اصلاح وب

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن
خرید مدرک دیپلم خرید مدرک فوق دیپلم خرید مدرک لیسانس خرید مدرک دکتری خرید مدرک خرید مدرک دانشگاهی قانونی خرید مدرک دانشگاهی مدرک دانشگاهی قانونی مدرک دانشگاهی خرید مدرک معتبر خرید مدرک معتبر دانشگاهی مدرک معتبر مدرک معتبر دانشگاهی مدرک تحصیلی معتبر چگونه مدرک تحصیلی بگیریم از کجا مدرک تحصیلی بگیریم قیمت مدرک تحصیلی سایت خرید مدرک تحصیلی