مقالات

در مقابل فتنه‌ی نژاد پرستی چه باید کرد؟

دکتور فضل الهادی وزین

حوادث بعد از کودتای هفت ثور ۱۳۷۵شمسی و از جمله پیامدهای ناهنجار تجاوز نظامی اتحاد شوروی سابق بر کشورما و رویدادهای درد ناک پس از سقوط رژیم کمونستی و ادامه جنگ خونین قدرت میان گروه‌های متخاصم داخلی تا امروز و بلاخره مداخلات مغرضانه و اشکار خارجی در امور داخلی افغانستان همه با هم آثار خیلی بد و ناگواری بر وحدت و یکپارچگی ملت مسلمان‌ما وارد آورده و در صورت ادامه‌ی و ضع فعلی پیشامدهای آینده زیان‌بارتر خواهد بود.

فتنه‌های جاهلی چون، نژاد، زبان، سمت و منطقه روز بروز در حال اوج گرفتن است و شیرازه‌های وحدت ملی و تمامیت ارضی میهن ما را بشدت تهدید می نماید.

بروز این وضع خطرناک نتیجه عوامل و اسباب متعددی است که ضرورت به بررسی و تحلیل مفصل و همه جانبه دارد، ولی نباید فراموش کرد که اجزاب، گروها و عناصر نژادپرست به اصناف و اشکال و اسمای مختلف در ایجاد و تقویه چنین و ضعی نقش بارز و اساسی دارند.

وجود گروه‌ها و افراد نژاد پرست و متعصب در تاریخ معاصر کشور چیز تازه‌ای نیست و همه بیاد داریم که در دهه‌ی چهل و پنجا، احزاب و دسته‌های نژاد پرست مانند، افغان‌ملت، ستم‌ملی، نسل نو هزاره و غیره در جهت خدشه‌دار ساختن وحدت‌ملی ملت مسلمان افغانستان و عنوان کردن شعارهای جاهلی و گندیده‌ی نژاد، زبان و سمت مصروف فعالیت و گمراه کردن عده‌ای از جوانان خوش‌باور، کم‌دانش و بی‌تجربه بودند.

در جریان جهاد بر حق ملت مسلمان افغانستان علیه رژیم کمونستی -حزب دموکراتیک خلق– و قشون سرخ روسی، نهضت اسلامی ستون فقرات جهاد ، استقلال و دفاع از شرف و ناموس و تمامیت ارضی کشور را تشکیل می‌داد، احزاب و گروه‌های نژادپرست همانند سایر گروه‌های غیر اسلامی از صحنه بیرون شدند و هیج نقشی در جهاد، مبارزه علیه اتحاد شوروی نداشتند (وحتی بعضی از این گروه ها به حکومت کمونستی پیوسته بودند).
آغاز جنگ نامقدس قدرت و استمرار آن در کنار سایر مصیبت‌های اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی، زمینه‌ی خوبی را برای رشد دوباره گرایش‌ها و افکار و اعمال نژاد پرستانه را فراهم کرد.

افراد وابسته به این جریانها با اغفال عده‌ای از هم‌وطنان خالی الذهن و خوش باورما را به بهانه‌ی دفاع از منطقه، قوم و نژاد معین به اصطلاح در آب گل‌آلود ماهی گرفته و شعله‌های خانمانسوز جنگ قدرت را شعله‌ورتر می‌سازد، جنگی که به مصالح هیچ نژاد و منطقه‌ی در افغانستان ارتباط نه‌دارد و فقط روی مصالح و اهداف آنی و زودگذر جنگجویان و دستیاران خارجی آنان می‌چرخد و زبانه‌های جهنمی آن، همه اقوام، نژادها و مناطق کشورما را بکام خویش فرو برده و همه دار وندار ملت ما را به خاکستر مبدل می‌سازد.

نژاد پرستی با فطرت انسان، تمدن انسانی و قبل از همه با عقیده و ایمان ملت مؤمن افغانستان در تضاد اشکار است. تعصب نژادی و زبانی با ایمان و اسلام در یک قلب نه می‌گنجد. از نظر اسلام، «تقوا» یگانه معیار برتری و فضلیت میان افراد بشر میإباشد، و اختلافات رنگ و زبان، نژاد و منطقه معیار و مقیاس خوبی و بدی بین افراد بشر نیست. {يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَىٰ وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا ۚ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ} (سوره‌ی حجرات آیه ۱۳)

همه‌ی انسان‌ها از یک پدر و مادر -یعنې آدم علیه السلام و حوا رضی الله عنها- به دنیا آمده‌اند، زبان فقط وسیله تفاهم و محاوره است، ولی برتری گوینده بر گوینده زبان دیگری نمی باشد. افتخار به قبیله و نژاد و منطقه و تعصب ورزیدن برای آن از نظر عقیده‌ی اسلامی و به نص حدیث حضرت پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم جاهلیت شمرده شده و چیز گندیده توصیف شده است: (أبِدَعْوَى الجاهليَّة وأنا بين أظهركم، دعوها فإنَّها منتنة) رسول اکرم صلی الله علیه و سلم در حدیث ذکر شده و قتی که یهود در مدینه می خواستند فتنه نژادی را بین انصار -قبایل اوس و خزرج- برپاکنند، می‌فرمایند: (آیا شما بطرف جاهلیت -یعنې تعصب قومي فرامی‌خوانید- در حالیکه من تا هنوز در میان شما زنده ام) و باز می‌فرمایند: (تعصب نژادی و جاهلیت را ترک کنید، که آن چیز گندیده و کثیف است ) و باز رسول الله صلی الله علیه وسلم در حدیث دیگری می‌فرمایند: (کسیکه بسوی عصبیت دعوت کند از جمله ما –مسلمان- نیست و کسیکه در راه عصبیت -نژادپرستی و گروه‌پرستی- کشته شود از جمله ما نیست )

و فراموش نباید کرد که در حدیث بالا تعصب نژادی «جاهلیت» خوانده شده و آشکار است که ایمان و اسلام در نقطه مقابل جاهلیت قرار دارد و جاهلیت در اینجا به معنی نادانی نیست، بلکه به اتفاق علما معنای عادات و رواج‌های ناپسندیده‌ی قبل از اسلام (یعنی مرحله کفر و شرک و بت پرستی) را افاده می‌کند.

بیان موقف اسلام در باره‌ی نژاد پرستی و نژادپرستان -با وجود واضح بودن آن- به بحث بیشتر نیاز دارد، که این مختصر را حوصله‌ی آن نیست، ولی باید گفت که توضیح و بیان حکم شرعی نژادپرستی و سمت‌گرایی و عصبیت‌های ناشی از آن و آگاه ساختن مردم -خصوصا نسل جوان- از روش‌ها و وسائل و جریان‌های متعصب و جفاکار به اسلام و وطن از جمله و جایب شرعی و ملی هر افغان است.

از شماره‌ی ۱۷ ماه میزان سال ۱۳۷۹۹شمسی مجله‌ی [مستقبل]

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن